୧୩୮

ଔର ରୁଚି ବଢ଼ନେ ପର ସରଲ ଲଗତା ହୈ . ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରମାଦ କରେ ତୋ ଦୁର୍ଗମ ହୋତା ହୈ ଔର ସ୍ଵଯଂ ଉଗ୍ର ପୁରୁଷାର୍ଥ କରେ ତୋ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋ ଜାତା ହୈ . ସର୍ଵତ୍ର ଅପନା ହୀ କାରଣ ହୈ .

ସୁଖକା ଧାମ ଆତ୍ମା ହୈ, ଆଶ୍ଚର୍ଯକାରୀ ନିଧି ଆତ୍ମାମେଂ ହୈ — ଇସ ପ୍ରକାର ବାରମ୍ବାର ଆତ୍ମାକୀ ମହିମା ଲାକର ପୁରୁଷାର୍ଥ ଉଠାନା ଔର ପ୍ରମାଦ ତୋଡ଼ନା ଚାହିଯେ ..୩୪୮..

ଚକ୍ରଵର୍ତୀ, ବଲଦେଵ ଔର ତୀର୍ଥଂକର ଜୈସେ ‘ଯହ ରାଜ୍ଯ, ଯହ ଵୈଭଵ — କୁଛ ନହୀଂ ଚାହିଯେ’ ଇସ ପ୍ରକାର ସର୍ଵକୀ ଉପେକ୍ଷା କରକେ ଏକ ଆତ୍ମାକୀ ସାଧନା କରନେକୀ ଧୁନମେଂ ଅକେଲେ ଜଂଗଲକୀ ଓର ଚଲ ପଡ଼େ ! ଜିନ୍ହେଂ ବାହ୍ଯମେଂ କିସୀ ପ୍ରକାରକୀ କମୀ ନହୀଂ ଥୀ, ଜୋ ଚାହେଂ ଵହ ଜିନ୍ହେଂ ମିଲତା ଥା, ଜନ୍ମସେ ହୀ, ଜନ୍ମ ହୋନେସେ ପୂର୍ଵ ଭୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଜିନକୀ ସେଵାମେଂ ତତ୍ପର ରହତେ ଥେ, ଲୋଗ ଜିନ୍ହେଂ ଭଗଵାନ କହକର ଆଦର ଦେତେ ଥେଥେ — ଐସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ଯକେ ଧନୀ ସବ ବାହ୍ଯ ଋଦ୍ଧିକୋ ଛୋଡ଼କର, ଉପସର୍ଗ-ପରିଷହୋଂକୀ ପରଵାହ କିଯେ ବିନା, ଆତ୍ମାକା ଧ୍ଯାନ କରନେକେ ଲିଯେ ଵନମେଂ ଚଲେ ଗଯେ, ତୋ ଉନ୍ହେଂ ଆତ୍ମା ସବସେ ମହିମାଵନ୍ତ, ସବସେ ଵିଶେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯକାରୀ ଲଗା ହୋଗା ଔର ବାହ୍ଯକା ସବ ତୁଚ୍ଛ ଭାସିତ ହୁଆ ହୋଗା