లే రహా హో ఐసా అపార ఆనన్ద హోతా హై . తేరే ఆత్మామేం భీ ఐసా సుఖ భరా హై పరన్తు విభ్రమకీ చాదర ఆడీ ఆ జానేసే తుఝే వహ దిఖతా నహీం హై ..౪౦౮..

జిస ప్రకార వటవృక్షకీ జటా పకడకర లటకతా హుఆ మనుష్య మధుబిన్దుకీ తీవ్ర లాలసామేం పడకర, విద్యాధరకీ సహాయతాకీ ఉపేక్షా కరకే విమానమేం నహీం బైఠా, ఉసీ ప్రకార అజ్ఞానీ జీవ విషయోంకే కల్పిత సుఖకీ తీవ్ర లాలసామేం పడకర గురుకే ఉపదేశకీ ఉపేక్షా కరకే శుద్ధాత్మరుచి నహీం కరతా, అథవా ‘ఇతనా కామ కర లూఁ, ఇతనా కామ కర లూఁ’ ఇస ప్రకార ప్రవృత్తికే రసమేం లీన రహకర శుద్ధాత్మప్రతీతికే ఉద్యమకా సమయ నహీం పాతా, ఇతనేమేం తో మృత్యుకా సమయ ఆ పహుఁచతా హై . ఫి ర ‘మైంనే కుఛ కియా నహీం, అరేరే ! మనుష్యభవ వ్యర్థ గయా’ ఇస ప్రకార వహ పఛతాయే తథాపి కిస కామకా ? మృత్యుకే సమయ ఉసే కిసకీ శరణ హై ? వహ రోగకీ, వేదనాకీ, మృత్యుకీ, ఏకత్వబుద్ధికీ ఔర ఆర్తధ్యానకీ చపేటమేం ఆకర దేహ ఛోడతా హై . మనుష్యభవ హారకర చలా జాతా హై .