मिच्छत्ताईचाओ संवर जिण भणइ णिज्जरादेसे ।
कम्माण खओ सो पुण अहिलसिओ अणहिलसिओ य ।।१७।।
अर्थः — श्री जिनेंद्रदेवे मिथ्यात्व आदिना त्यागने संवर कहेल छे, कर्मोनो एकदेश
क्षय ते निर्जरा छे अने ते (निर्जरा) अभिलाषा सहित अने अभिलाषा रहित ( – सकाम,
अकाम) एम बे प्रकारनी छे. १७.
कम्म बंधण – बद्धस्य सब्भूदस्संतरप्पणो ।
सव्वकम्म – विणिम्मुक्को मोक्खो होइ जिणेडिदो ।।१८।।
अर्थः — कर्मोना बंधनथी बद्ध सद्भूत (प्रशस्त) अंतरात्माने जे सर्वकर्मोथी
(पूर्णपणे) मुक्त थवुं ते मोक्ष छे — एम श्री जिनेंद्रदेवे वर्णन कर्युं छे. १८.
सादाऽऽउ – णामगोदाणं पयडीओ सुहा हवे ।
पुण्ण तित्त्थयरादी अण्णं पावं तु आगमे ।।१९।।
अर्थः — शातावेदनीय, शुभ आयुष्य, शुभ नाम अने शुभ गोत्र तेम ज तीर्थंकर
आदि प्रकृतिओ ते पुण्य - प्रकृतिओ छे; बाकीनी बीजी पाप - प्रकृतिओ छे, एम परमागममां
कह्युं छे. १९.
णासइ णर - पज्जाओ उप्पज्जइ देवपज्जओ तत्थ ।
जीवो स एव सव्वस्सभंगुप्पाया धुवा एवं ।।२०।।
अर्थः — मनुष्य पर्याय नाश पामे छे, देव पर्याय उत्पन्न थाय छे अने जीव तेनो
ते ज रहे छे; एवी रीते सर्व द्रव्योने उत्पाद - व्यय - ध्रौव्य होय छे. २०.
उप्पादप्पद्धंसा वत्त्थूणं होंति पज्जय - णाएण (णयण) ।
दव्वट्ठिएण णिच्चा बोधव्वा सव्वजिणवुत्ता ।।२१।।
अर्थः — वस्तुमां उत्पाद अने व्यय पर्यायनयथी थाय छे, द्रव्यद्रष्टिथी वस्तु नित्य
छे एम जाणवुं; श्री सर्वज्ञ जिनेन्द्रदेवे आम कह्युं छे. २१.
एवं अहिगयसुत्तो सट्ठाणजुदो मणो णिरुंभिता ।
छंडउ रायं रोसं जइ इच्छइ कम्मणो णास (णासं) ।।२२।।
अर्थः — जो कर्मोनो नाश करवा इच्छता हो तो ते प्रमाणे सूत्रना ज्ञाता थईने,
पोतानामां स्थित रहीने अने मनने रोकीने राग अने द्वेषने छोडो. २२.
२६८ ]
बृहद् – द्रव्यसंग्रह