२०० ][ छ ढाळा
रीते आत्मभानपूर्वक रोकवी अर्थात् आत्मामां ज
लीनता थवी ते गुप्ति छे.
तपः — स्वरूपविश्रांत, निस्तरंगपणे निज शुद्धतामां प्रतापवंत
होवुं-शोभवुं ते. तेमां जेटली शुभाशुभ इच्छाओ
रोकाई जाय छे अने शुद्धता थाय छे ते तप छे.
(अन्य बार प्रकार तो व्यवहार (उपचार) तपना भेद
छे.)
ध्यानः — सर्व विकल्पो छोडीने पोताना ज्ञानने लक्ष्यमां स्थिर
करवुं.
नयः — वस्तुना एक अंशने मुख्य करीने जाणे ते नय छे अने
ते उपयोगात्मक छे-सम्यक् श्रुतज्ञानप्रमाणनो अंश ते
नय छे.
निक्षेपः — नयज्ञान द्वारा बाधारहितपणे प्रसंगवशात् पदार्थमां
नामादिनी स्थापना करवी ते.
परिग्रहः — परवस्तुमां ममताभाव (मोह अथवा ममत्व).
परिषहजयः — दुःखना कारणो मळतां दुःखी न थाय तथा
सुखना कारणो मळतां सुखी न थाय पण ज्ञाता तरीके
ते ज्ञेयनो जाणवावाळो ज रहे ए ज साचो परिषहजय
छे.(मोक्षमार्ग प्र० पृ. २३२)
प्रतिक्रमणः — मिथ्यादर्शन, मिथ्याज्ञान, मिथ्याचारित्रने
निरवशेषपणे छोडीने सम्यग्दर्शन, सम्यग्ज्ञान, सम्यक्-