ମୁନିଯୋଂକେ ସକଲଚାରିତ୍ରକା ଵର୍ଣନ କିଯା ଜାତା ହୈ . ହେ ଭଵ୍ଯୋଂ ! ଉନ
ମୁନିଵରୋଂକା ଚାରିତ୍ର ସୁନୋ ଔର ଅପନେ ଆତ୍ମାକା ଅନୁଭଵ କରୋ
ଯହ ବାରହ ପ୍ରକାରକୀ ଭାଵନାଏଁ ଭାନେସେ ଵୀତରାଗତାକୀ ଵୃଦ୍ଧି ହୋତୀ ହୈ .
ଇନ ବାରହ ଭାଵନାଓଂକା ଚିଂତଵନ ମୁଖ୍ଯରୂପସେ ତୋ ଵୀତରାଗୀ ଦିଗମ୍ବର
ଜୈନ ମୁନିରାଜକୋ ହୀ ହୋତା ହୈ ତଥା ଗୌଣରୂପସେ ସମ୍ଯଗ୍ଦୃଷ୍ଟିକୋ ଭୀ ହୋତା
ହୈ . ଜିସପ୍ରକାର ପଵନକେ ଲଗନେସେ ଅଗ୍ନି ଭଭକ ଉଠତୀ ହୈ; ଉସୀପ୍ରକାର
ଅନ୍ତରଂଗ ପରିଣାମୋଂକୀ ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ ଇନ ଭାଵନାଓଂକା ଚିଂତଵନ
କରନେସେ ସମତାଭାଵ ପ୍ରଗଟ ହୋତା ହୈ ଔର ଉସସେ ମୋକ୍ଷସୁଖ ପ୍ରଗଟ ହୋତା
ହୈ . ସ୍ଵୋନ୍ମୁଖତାପୂର୍ଵକ ଇନ ଭାଵନାଓଂସେ ସଂସାର, ଶରୀର ଔର ଭୋଗୋଂକେ
ପ୍ରତି ଵିଶେଷ ଉପେକ୍ଷା ହୋତୀ ହୈ ଔର ଆତ୍ମାକେ ପରିଣାମୋଂକୀ ନିର୍ମଲତା
ବଢ଼ତୀ ହୈ .
କରନା ଚାହିଯେ .
କ୍ଯୋଂକି ଯହ ତୋ ଜିସପ୍ରକାର ପହଲେ କିସୀକୋ ମିତ୍ର ମାନତା ଥା, ତବ
ଉସକେ ପ୍ରତି ରାଗ ଥା ଔର ଫି ର ଉସକେ ଅଵଗୁଣ ଦେଖକର ଉସକେ ପ୍ରତି
ଉଦାସୀନ ହୋ ଗଯା . ଉସୀପ୍ରକାର ପହଲେ ଶରୀରାଦିସେ ରାଗ ଥା, କିନ୍ତୁ