ਯਹ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਵਿਸ਼ਯ-ਵਾਸਨਾਕੋ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮੇਂ ਨਸ਼੍ਟ ਕਰ ਦੇਤਾ ਹੈ .
ਪੁਣ੍ਯ-ਪਾਪਕੇ ਭਾਵ ਵਹ ਜੀਵਕੇ ਚਾਰਿਤ੍ਰਗੁਣਕੀ ਵਿਕਾਰੀ
(ਅਸ਼ੁਦ੍ਧ) ਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਹੈਂ; ਵੇ ਰਹਁਟਕੇ ਘੜੋਂਕੀ ਭਾਁਤਿ ਉਲ੍ਟੀ-ਸੀਧੀ ਹੋਤੀ
ਰਹਤੀ ਹੈਂ; ਉਨ ਪੁਣ੍ਯ-ਪਾਪਕੇ ਫਲੋਂਮੇਂ ਜੋ ਸਂਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਉਨਮੇਂ
ਹਰ੍ਸ਼-ਸ਼ੋਕ ਕਰਨਾ ਮੂਰ੍ਖਤਾ ਹੈ . ਪ੍ਰਯੋਜਨਭੂਤ ਬਾਤ ਤੋ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਪੁਣ੍ਯ-
ਪਾਪ, ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਔਰ ਨਿਮਿਤ੍ਤਕੀ ਰੁਚਿ ਛੋੜਕਰ ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖ ਹੋਕਰ
ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਯੇ .
ਆਤ੍ਮਾ ਔਰ ਪਰਵਸ੍ਤੁਓਂਕਾ ਭੇਦਵਿਜ੍ਞਾਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ
ਹੋਤਾ ਹੈ . ਇਸਲਿਯੇ ਸਂਸ਼ਯ, ਵਿਪਰ੍ਯਯ ਔਰ ਅਨਧ੍ਯਵਸਾਯ ( ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥੋਂਕਾ
ਅਨਿਰ੍ਧਾਰ) ਕਾ ਤ੍ਯਾਗ ਕਰਕੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ ਅਭ੍ਯਾਸ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ
ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਯੇ; ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਮਨੁਸ਼੍ਯਪਰ੍ਯਾਯ, ਉਤ੍ਤਮ ਸ਼੍ਰਾਵਕ ਕੁਲ ਔਰ
ਜਿਨਵਾਣੀਕਾ ਸੁਨਨਾ ਆਦਿ ਸੁਯੋਗ– ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਂ ਡੂਬਾ ਹੁਆ
ਰਤ੍ਨ ਪੁਨਃ ਹਾਥ ਨਹੀਂ ਆਤਾ, ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ–ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ .
ਐਸਾ ਦੁਰ੍ਲਭ ਸੁਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨ ਕਰਨਾ ਮੂਰ੍ਖਤਾ ਹੈ .
ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ✽ਫਿ ਰ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ
ਚਾਹਿਯੇ; ਵਹਾਁ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਕੀ ਭੂਮਿਕਾਮੇਂ ਜੋ ਕੁਛ ਭੀ ਰਾਗ ਰਹਤਾ ਹੈ,
ਵਹ ਸ਼੍ਰਾਵਕਕੋ ਅਣੁਵ੍ਰਤ ਔਰ ਮੁਨਿਕੋ ਪਂਚਮਹਾਵ੍ਰਤਕੇ ਪ੍ਰਕਾਰਕਾ ਹੋਤਾ
ਹੈ; ਉਸੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਪੁਣ੍ਯ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ .
✽ਨ ਹਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ਂ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮਜ੍ਞਾਨਪੂਰ੍ਵਕਂ ਲਭਤੇ .
ਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਤਰਮੁਕ੍ਤਂ, ਚਾਰਿਤ੍ਰਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ..੩੮..
ਅਰ੍ਥ–ਅਜ੍ਞਾਨਪੂਰ੍ਵਕ ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਨਹੀਂ ਕਹਲਾਤਾ; ਇਸਲਿਯੇ ਚਾਰਿਤ੍ਰਕਾ
ਆਰਾਧਨ ਜ੍ਞਾਨ ਹੋਨੇਕੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਹਾ ਹੈ .
(ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੁਪਾਯ ਗਾਥਾ-੩੮)
੧੨੦ ][ ਛਹਢਾਲਾ