ਹੋਨੇ ਪਰ ਮ੍ਰੁਤ੍ਯੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ਸੋਲਹਵੇਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਤਕ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ . ਫਿ ਰ
ਦੇਵਾਯੁ ਪੂਰ੍ਣ ਹੋਨੇ ਪਰ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਭਵ ਪਾਕਰ, ਮੁਨਿਪਦ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਮੋਕ੍ਸ਼
(ਪੂਰ੍ਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ) ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ .
ਕਿਨ੍ਤੁ ਸਂਵਰ-ਨਿਰ੍ਜਰਾਰੂਪ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵ ਹੈ; ਧਰ੍ਮਕੀ ਪੂਰ੍ਣਤਾ ਵਹ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਹੈ .
ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ . ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਦ੍ਯਪਿ ਯਹ ਦੋਨੋਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ
ਔਰ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਸਾਥ ਹੀ ਹੋਤੇ ਹੈਂ; ਤਥਾਪਿ ਉਨਕੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਭਿਨ੍ਨ-ਭਿਨ੍ਨ
ਹੈਂ ਔਰ ਕਾਰਣ-ਕਾਰ੍ਯ ਭਾਵਕਾ ਅਨ੍ਤਰ ਹੈ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ
ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤਕਾਰਣ ਹੈ .
ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ . ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਸੁਖਦਾਯਕ ਵਸ੍ਤੁ
ਅਨ੍ਯ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਵਹੀ ਜਨ੍ਮ, ਜਰਾ ਤਥਾ ਮਰਣਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਤਾ
ਹੈ . ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵਕੋ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕੇ ਬਿਨਾ ਕਰੋੜੋਂ ਜਨ੍ਮ ਤਕ ਤਪ
ਤਪਨੇਸੇ ਜਿਤਨੇ ਕਰ੍ਮੋਂਕਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਉਤਨੇ ਕਰ੍ਮ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨੀ
ਜੀਵਕੇ ਤ੍ਰਿਗੁਪ੍ਤਿਸੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮੇਂ ਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ . ਪੂਰ੍ਵਕਾਲਮੇਂ ਜੋ ਜੀਵ
ਮੋਕ੍ਸ਼ ਗਯੇ ਹੈਂ; ਭਵਿਸ਼੍ਯਮੇਂ ਜਾਯੇਂਗੇ ਔਰ ਵਰ੍ਤਮਾਨਮੇਂ ਮਹਾਵਿਦੇਹਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸੇ ਜਾ
ਰਹੇ ਹੈਂ– ਵਹ ਸਬ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ . ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਮੂਸਲਾਧਾਰ
ਵਰ੍ਸ਼ਾ ਵਨਕੀ ਭਯਂਕਰ ਅਗ੍ਨਿਕੋ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮੇਂ ਬੁਝਾ ਦੇਤੀ ਹੈ; ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ