ਮਾਰ ਡਾਲਤਾ ਹੈ; ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ–ਕਾਲ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਮ੍ਰੁਤ੍ਯੁ ਨਾਸ਼ ਕਰਤਾ ਹੈ .
ਚਿਂਤਾਮਣਿ ਆਦਿ ਮਣਿ, ਮਂਤ੍ਰ ਔਰ ਜਂਤ੍ਰ-ਤਂਤ੍ਰਾਦਿ ਕੋਈ ਭੀ ਮ੍ਰੁਤ੍ਯੁਸੇ ਨਹੀਂ
ਬਚਾ ਸਕਤਾ .
ਕਰ ਸਕਨੇਮੇਂ ਸਮਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਪਰਸੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਕੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਨਾ
ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਹੈ . ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ-ਸਦੈਵ ਏਕ ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਾ ਹੀ ਅਪਨਾ ਸ਼ਰਣ ਹੈ . ਆਤ੍ਮਾ
ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਮਰਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਵਹ ਅਨਾਦਿ-ਅਨਨ੍ਤ ਹੈ–ਐਸਾ
ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰਕੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਵੀਤਰਾਗਤਾਕੀ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ
ਕਰਤਾ ਹੈ, ਯਹ ‘‘ਅਸ਼ਰਣ ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ
ਪਰਾਵਰ੍ਤਨ ਪਾਁਚ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਪਰਿਭ੍ਰਮਣ (ਕਰੈ ਹੈ) ਕਰਤਾ ਹੈ . (ਸਂਸਾਰ)