ਇਸਮੇਂ (ਸੁਖ) ਸੁਖ (ਲਗਾਰਾ) ਲੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰ ਭੀ (ਨਾਹਿਂ) ਨਹੀਂ ਹੈ .
ਕਾਲ, ਭਵ ਤਥਾ ਭਾਵ) ਪਰਾਵਰ੍ਤਨ ਕਰਤਾ ਰਹਤਾ ਹੈ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਕਭੀ ਸ਼ਾਂਤਿ
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ; ਇਸਲਿਏ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸਂਸਾਰਭਾਵ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਕਾਰਸੇ
ਸਾਰਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸਮੇਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਮਾਤ੍ਰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ
ਸੁਖਕੀ ਕਲ੍ਪਨਾ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਵੈਸਾ ਸੁਖਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ
ਜਿਸਮੇਂ ਸੁਖ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਵਹ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਵਹ
ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਆਲਮ੍ਬਨਰੂਪ ਮਲਿਨ ਭਾਵ ਹੋਨੇਸੇ ਆਕੁਲਤਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ
ਕਰਨੇਵਾਲਾ ਭਾਵ ਹੈ . ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਾ ਹੀ ਸੁਖਮਯ ਹੈ, ਉਸਕੇ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਵਭਾਵਮੇਂ
ਸਂਸਾਰ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ –ਐਸਾ ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰਕੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ
ਜੀਵ ਵੀਤਰਾਗਤਾਮੇਂ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਯਹ ‘‘ਸਂਸਾਰ ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ