ਤੋ ਉਸਮੇਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤੁਏਁ ਭਰੀ ਹੈਂ; ਇਸਲਿਯੇ ਉਸਮੇਂ ਮਮਤ੍ਵ, ਅਹਂਕਾਰ
ਯਾ ਰਾਗ ਕਰਨਾ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਹੈ .
ਕਰਾਨਾ ਹੈ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰੀਰਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਵੇਸ਼ਭਾਵ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਾਨੇਕਾ ਆਸ਼ਯ
ਨਹੀਂ . ਸ਼ਰੀਰ ਤੋ ਉਸਕੇ ਅਪਨੇ ਸ੍ਵਭਾਵਸੇ ਹੀ ਅਸ਼ੁਚਿਮਯ ਹੈ ਔਰ ਯਹ
ਭਗਵਾਨ ਆਤ੍ਮਾ ਨਿਜਸ੍ਵਭਾਵਸੇ ਹੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਏਵਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਮਯ ਪਵਿਤ੍ਰ
ਚੈਤਨ੍ਯ ਪਦਾਰ੍ਥ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਅਪਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਤ੍ਮਾਕੀ
ਸਨ੍ਮੁਖਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਪਨੀ ਪਰ੍ਯਾਯਮੇਂ ਸ਼ੁਚਿਤਾਕੀ (ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਕੀ) ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ ਕਰਤਾ
ਹੈ, ਯਹ ‘‘ਅਸ਼ੁਚਿ ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ
ਆਸ੍ਰਵ (ਹ੍ਵੈ) ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ (ਆਸ੍ਰਵ) ਵਹ ਆਸ੍ਰਵ (ਘਨੇਰੇ) ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ