ਜ੍ਞਾਨ-ਚਾਰਿਤ੍ਰਰੂਪ ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ ਆਦਿਕ (ਭਾਵ) ਭਾਵ ਹੈਂ, (ਸੋ) ਵਹ (ਧਰ੍ਮ)
ਧਰ੍ਮ ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ . (ਜਬੈ) ਜਬ (ਜਿਯ) ਜੀਵ (ਧਾਰੈ) ਉਸੇ ਧਾਰਣ
ਕਰਤਾ ਹੈ (ਤਬ ਹੀ) ਤਭੀ ਵਹ (ਅਚਲ ਸੁਖ) ਅਚਲ ਸੁਖ-ਮੋਕ੍ਸ਼
(ਨਿਹਾਰੈ) ਦੇਖਤਾ ਹੈ–ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ .
(ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ) ਹੀ ਸਾਰਰੂਪ ਧਰ੍ਮ ਹੈ . ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ ਵਹ ਧਰ੍ਮ ਨਹੀਂ
ਹੈ–ਐਸਾ ਬਤਲਾਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਯਹਾਁ ਗਾਥਾਮੇਂ ‘‘ਸਾਰੇ’’ ਸ਼ਬ੍ਦਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਿਯਾ
ਹੈ . ਜਬ ਜੀਵ ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਸ੍ਵਰੂਪ ਧਰ੍ਮਕੋ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ
ਕਰਤਾ ਹੈ, ਤਭੀ ਵਹ ਸ੍ਥਿਰ, ਅਕ੍ਸ਼ਯਸੁਖ (ਮੋਕ੍ਸ਼) ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ .
ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰਕੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼ੁਚਿਕੀ
ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ . ਯਹ ‘‘ਧਰ੍ਮ ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ
(ਤਿਨਕੀ) ਉਨ ਮੁਨਿਯੋਂਕੀ (ਕਰਤੂਤਿ) ਕ੍ਰਿਯਾਏਁ (ਉਚਰਿਯੇ) ਕਹੀ ਜਾਤੀ
ਹੈਂ, (ਭਵਿ ਪ੍ਰਾਨੀ) ਹੇ ਭਵ੍ਯ ਜੀਵੋਂ ! (ਤਾਕੋ) ਉਸੇ (ਸੁਨਿਯੇ) ਸੁਨੋ ਔਰ
(ਅਪਨੀ) ਅਪਨੇ ਆਤ੍ਮਾਕੇ (ਅਨੁਭੂਤਿ) ਅਨੁਭਵਕੋ (ਪਿਛਾਨੀ)
ਪਹਿਚਾਨੋ .