ਉਸਨੇ ਏਕ ਬਾਰ ਭੀ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ; ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਨਾ ਵਹ ਅਪੂਰ੍ਵ ਹੈ; ਉਸੇ ਤੋ ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖਤਾਕੇ ਅਨਨ੍ਤ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ
ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ ਔਰ ਐਸਾ ਹੋਨੇ ਪਰ ਵਿਪਰੀਤ
ਅਭਿਪ੍ਰਾਯ ਆਦਿ ਦੋਸ਼ੋਂਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਚਾਰੋਂ ਗਤਿਕੇ ਲੌਕਿਕ ਪਦ ਅਨਨ੍ਤਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯੇ ਹੈਂ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਨਿਜ
ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਯਥਾਰ੍ਥ ਸ੍ਵਰੂਪ ਸ੍ਵਾਨੁਭਵ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਸੇ ਕਭੀ
ਨਹੀਂ ਸਮਝਾ, ਇਸਲਿਯੇ ਉਸਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਅਪੂਰ੍ਵ ਹੈ .
ਸ੍ਵਸਨ੍ਮੁਖਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਐਸਾ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰਤਾ ਹੈ ਔਰ ਅਪਨੀ ਬੋਧਿ ਔਰ
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕੀ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਕਾ ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ ਅਭ੍ਯਾਸ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਯਹ ‘‘ਬੋਧਿਦੁਰ੍ਲਭ
ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ