ਸ੍ਥਿਤ ਰਹਕਰ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਅਪਨੀ ਨਈ-ਨਈ ਪਰ੍ਯਾਯੋਂ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਅਵਸ੍ਥਾਓਂਸੇ
ਉਤ੍ਪਾਦ-ਵ੍ਯਯਰੂਪ ਪਰਿਣਮਨ ਕਰਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ . ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਂ ਦੂਸਰੇ
ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ . ਯਹ ਛਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪ ਲੋਕ ਵਹ ਮੇਰਾ
ਸ੍ਵਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਵਹ ਮੁਝਸੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਹੂਁ;
ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਚੈਤਨ੍ਯ-ਲੋਕ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ –ਐਸਾ ਧਰ੍ਮੀ ਜੀਵ
ਵਿਚਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ ਔਰ ਸ੍ਵੋਨ੍ਮੁਖਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਵਿਸ਼ਮਤਾ ਮਿਟਾਕਰ,
ਸਾਮ੍ਯਭਾਵ-ਵੀਤਰਾਗਤਾ ਬਢਾਨੇਕਾ ਅਭ੍ਯਾਸ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਯਹ ‘‘ਲੋਕ
ਭਾਵਨਾ’’ ਹੈ
ਕਿਯੇ; ਤਥਾਪਿ (ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ) ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ (ਨ ਲਾਧੌ) ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨ ਹੁਆ;
(ਦੁਰ੍ਲਭ) ਐਸੇ ਦੁਰ੍ਲਭ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕੋ (ਮੁਨਿ) ਮੁਨਿਰਾਜੋਂਨੇ (ਨਿਜਮੇਂ)
ਅਪਨੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ (ਸਾਧੌ) ਧਾਰਣ ਕਿਯਾ ਹੈ .