(੭) ਕੇਸ਼ਕਾ ਲੋਂਚ ਕਰਤੇ ਹੈਂ; ਆਤ੍ਮਧ੍ਯਾਨਮੇਂ ਮਗ੍ਨ ਰਹਕਰ ਪਰਿਸ਼ਹੋਂਸੇ
ਨਹੀਂ ਡਰਤੇ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਬਾਈਸ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਪਰਿਸ਼ਹੋਂ ਪਰ ਵਿਜਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤੇ
ਹੈਂ ਤਥਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਮਿਤ੍ਰ, ਮਹਲ-ਸ੍ਮਸ਼ਾਨ, ਸੁਵਰ੍ਣ-ਕਾਁਚ, ਨਿਨ੍ਦਕ ਔਰ
ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰਨੇਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ-ਭਕ੍ਤਿ ਕਰਨੇਵਾਲੇ ਯਾ ਤਲਵਾਰ ਆਦਿਸੇ ਪ੍ਰਹਾਰ
ਕਰਨੇਵਾਲੇ ਇਨ ਸਬਮੇਂ ਸਮਭਾਵ (ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ਕਾ ਅਭਾਵ) ਰਖਤੇ ਹੈਂ ਅਰ੍ਥਾਤ੍
ਕਿਸੀ ਪਰ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ .
ਉਤ੍ਤਰ :–ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ, ਤ੍ਰੁਸ਼ਾ, ਸ਼ੀਤ, ਉਸ਼੍ਣ, ਡਾਁਸ-ਮਚ੍ਛਰ, ਚਰ੍ਯਾ,
ਆਕ੍ਰੋਸ਼, ਯਾਚਨਾ, ਸਤ੍ਕਾਰ-ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ ਅਲਾਭ, ਅਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਔਰ
ਅਜ੍ਞਾਨ–ਯੇ ਬਾਈਸ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਪਰਿਸ਼ਹ ਹੈਂ . ਭਾਵਲਿਂਗੀ ਮੁਨਿਕੋ ਪ੍ਰਤਿਸਮਯ
ਤੀਨ ਕਸ਼ਾਯਕਾ (ਅਨਨ੍ਤਾਨੁਬਨ੍ਧੀ ਆਦਿਕਾ) ਅਭਾਵ ਹੋਨੇਸੇ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ
ਸਾਵਧਾਨੀਕੇ ਕਾਰਣ ਜਿਤਨੇ ਅਂਸ਼ਮੇਂ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ਕੀ ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ,
ਉਤਨੇ ਅਂਸ਼ਮੇਂ ਉਨਕਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਪਰਿਸ਼ਹ-ਜਯ ਹੋਤਾ ਹੈ . ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਦਿਕ ਲਗਨੇ
ਪਰ ਉਸਕੇ ਨਾਸ਼ਕਾ ਉਪਾਯ ਨ ਕਰਨਾ ਉਸੇ (ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਜੀਵ) ਪਰਿਸ਼ਹ-
ਸਹਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ . ਵਹਾਁ ਉਪਾਯ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਅਂਤਰਂਗਮੇਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਦਿ
ਅਨਿਸ਼੍ਟ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਮਿਲਨੇਸੇ ਦੁਃਖੀ ਹੁਆ ਤਥਾ ਰਤਿ ਆਦਿਕਾ ਕਾਰਣ
ਮਿਲਨੇਸੇ ਸੁਖੀ ਹੁਆ–ਕਿਨ੍ਤੁ ਵੇ ਤੋ ਦੁਃਖ-ਸੁਖਰੂਪ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈਂ ਔਰ
ਵਹੀ ਆਰ੍ਤ-ਰੌਦ੍ਰਧ੍ਯਾਨ ਹੈ; ਐਸੇ ਭਾਵੋਂਸੇ ਸਂਵਰ ਕਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋ ਸਕਤਾ
ਹੈ ?
ਉਤ੍ਤਰ :–ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਕੇ ਅਭ੍ਯਾਸਸੇ ਕੋਈ ਪਦਾਰ੍ਥ ਇਸ਼੍ਟ-ਅਨਿਸ਼੍ਟ