(ਚੇਤਨਾ) ਚੈਤਨ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪ ਆਤ੍ਮਾ ਹੀ (ਕਿਰਿਯਾ) ਕ੍ਰਿਯਾ ਹੋਤਾ ਹੈ– ਅਰ੍ਥਾਤ੍
ਕਰ੍ਤਾ, ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਕ੍ਰਿਯਾ–ਯੇ ਤੀਨੋਂ (ਅਭਿਨ੍ਨ) ਭੇਦਰਹਿਤ-ਏਕ, (ਅਖਿਨ੍ਨ)
ਅਖਣ੍ਡ [ਬਾਧਾਰਹਿਤ ] ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ (ਸ਼ੁਧ ਉਪਯੋਗਕੀ) ਸ਼ੁਦ੍ਧ
ਉਪਯੋਗਕੀ (ਨਿਸ਼੍ਚਲ) ਨਿਸ਼੍ਚਲ (ਦਸ਼ਾ) ਪਰ੍ਯਾਯ (ਪ੍ਰਗਟੀ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤੀ ਹੈ;
(ਜਹਾਁ) ਜਿਸਮੇਂ (ਦ੍ਰੁਗ-ਜ੍ਞਾਨ-ਵ੍ਰਤ) ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ
ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਰਿਤ੍ਰ (ਯੇ ਤੀਨਧਾ) ਯਹ ਤੀਨੋਂ (ਏਕੈ) ਏਕਰੂਪ-ਅਭੇਦਰੂਪਸੇ
(ਲਸਾ) ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ .
ਭਾਵਾਰ੍ਥ : – ਵੀਤਰਾਗੀ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਕੇ ਸਮਯ ਜਬ
ਆਤ੍ਮਧ੍ਯਾਨਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ, ਤਬ ਧ੍ਯਾਨ, ਧ੍ਯਾਤਾ ਔਰ ਧ੍ਯੇਯ–ਐਸੇ
ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਰਹਤੇ; ਵਚਨਕਾ ਵਿਕਲ੍ਪ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ; ਵਹਾਁ (ਆਤ੍ਮਧ੍ਯਾਨਮੇਂ)
ਤੋ ਆਤ੍ਮਾ ਹੀ ✽
ਕਰ੍ਮ, ਆਤ੍ਮਾ ਹੀ ਕਰ੍ਤਾ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਭਾਵ ਵਹ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਹੋਤੀ ਹੈ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਕਰ੍ਤਾ-ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਕ੍ਰਿਯਾ–ਯੇ ਤੀਨੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਅਖਣ੍ਡ,
ਅਭਿਨ੍ਨ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਕੀ ਅਚਲ ਦਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤੀ ਹੈ,
ਜਿਸਮੇਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਏਕ ਸਾਥ-
ਏਕਰੂਪ ਹੋਕਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ..੯..
ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਚਾਰਿਤ੍ਰਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਔਰ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਧ੍ਯਾਨ
ਪਰਮਾਣ – ਨਯ – ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਕੌ ਨ ਉਦ੍ਯੋਤ ਅਨੁਭਵਮੇਂ ਦਿਖੈ .
ਦ੍ਰੁਗ-ਜ੍ਞਾਨ-ਸੁਖ-ਬਲਮਯ ਸਦਾ, ਨਹਿਂ ਆਨ ਭਾਵ ਜੁ ਮੋ ਵਿਖੈ ..
ਮੈਂ ਸਾਧ੍ਯ ਸਾਧਕ ਮੈਂ ਅਬਾਧਕ, ਕਰ੍ਮ ਅਰੁ ਤਸੁ ਫਲਨਿਤੈਂ .
ਚਿਤ੍ ਪਿਂਡ ਚਂਡ ਅਖਂਡ ਸੁਗੁਣਕਰਂਡ ਚ੍ਯੁਤ ਪੁਨਿ ਕਲਨਿਤੈਂ ..੧੦..
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : – [ਉਸ ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਚਾਰਿਤ੍ਰਕੇ ਸਮਯ
✽ਕਰ੍ਮ = ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੁਆ ਕਾਰ੍ਯ; ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ = ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਰੂਪਸੇ ਕਰੇ ਸੋ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ;
ਕ੍ਰਿਯਾ = ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੋਨੇਵਾਲੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ .
੧੭੨ ][ ਛਹਢਾਲਾ