੩ (ਅਕ੍ਸ਼ਯ ਤ੍ਰੁਤੀਯਾ)ਕੇ ਦਿਨ ਇਸ ਛਹਢਾਲਾ ਗ੍ਰਨ੍ਥਕੀ ਰਚਨਾ ਕੀ ਹੈ .
ਮੇਰੀ ਅਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਮਾਦਵਸ਼ ਉਸਮੇਂ ਕਹੀਂ ਸ਼ਬ੍ਦਕੀ ਯਾ ਅਰ੍ਥਕੀ ਭੂਲ
ਰਹ ਗਈ ਹੋ ਤੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਉਸੇ ਸੁਧਾਰਕਰ ਪਢੇਂ, ਤਾਕਿ ਜੀਵ ਸਂਸਾਰ-
ਸਮੁਦ੍ਰਕੋ ਪਾਰ ਕਰਨੇਮੇਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ ਹੋ .
ਹੈ, ਅਪਨੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ, ਆਤ੍ਮਾਕੇ ਲਿਯੇ, ਆਤ੍ਮਾ ਦ੍ਵਾਰਾ, ਅਪਨੇ ਆਤ੍ਮਾਕਾ
ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਹੋਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਵਹਾਁ ਨਯ, ਪ੍ਰਮਾਣ, ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪ, ਗੁਣ-ਗੁਣੀ,
ਜ੍ਞਾਨ-ਜ੍ਞਾਤਾ-ਜ੍ਞੇਯ, ਧ੍ਯਾਨ-ਧ੍ਯਾਤਾ-ਧ੍ਯੇਯ, ਕਰ੍ਤਾ-ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਕ੍ਰਿਯਾ ਆਦਿ
ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋਂਕੇ ਪ੍ਰਹਾਰਕੋ ਰੋਕਨੇਵਾਲੀ ਢਾਲ ਹੋਤੀ ਹੈ,
ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਜੀਵਕੋ ਅਹਿਤਕਾਰੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁ–ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵ, ਰਾਗਾਦਿ, ਆਸ੍ਰਵੋਂ-
ਕਾ ਤਥਾ ਅਜ੍ਞਾਨਾਂਧਕਾਰਕੋ ਰੋਕਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਢਾਲਕੇ ਸਮਾਨ ਯਹ ਛਹ
ਪ੍ਰਕਰਣ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਇਸ ਗ੍ਰਨ੍ਥਕਾ ਨਾਮ ਛਹਢਾਲਾ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ