ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਚੈਤਨ੍ਯਕਾ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਹੋਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ
ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਚਾਰਿਤ੍ਰ ਕਹਤੇ ਹੈਂ . ਯਹ ਸ੍ਵਰੂਪਾਚਰਣਚਾਰਿਤ੍ਰ ਚੌਥੇ
ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਸੇ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭ ਹੋਕਰ ਮੁਨਿਦਸ਼ਾਮੇਂ ਅਧਿਕ ਉਚ੍ਚ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਚਾਰ ਘਾਤਿਕਰ੍ਮੋਂਕਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਨੇ ਪਰ ਵਹ
ਜੀਵ ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ੧੮ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਸ਼੍ਰੀ ਅਰਿਹਨ੍ਤਪਦ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ
ਕਰਤਾ ਹੈ; ਫਿ ਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਚਾਰ ਅਘਾਤਿਕਰ੍ਮੋਂਕਾ ਭੀ ਨਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮੇਂ
ਮੋਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰ ਲੇਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਅਨਨ੍ਤਕਾਲ ਤਕ ਅਨਨ੍ਤ
ਚਤੁਸ਼੍ਟਯਕਾ (ਅਨਨ੍ਤਜ੍ਞਾਨ-ਦਰ੍ਸ਼ਨ-ਸੁਖ-ਵੀਰ੍ਯਕਾ) ਏਕ-ਸਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਤਾ
ਰਹਤਾ ਹੈ; ਫਿ ਰ ਉਸੇ ਪਂਚਪਰਾਵਰ੍ਤਨਰੂਪ ਸਂਸਾਰਮੇਂ ਨਹੀਂ ਭਟਕਨਾ ਪੜਤਾ;
ਵਹ ਕਭੀ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ; ਸਦੈਵ ਅਕ੍ਸ਼ਯ-ਅਨਨ੍ਤ ਸੁਖਕਾ
ਅਨੁਭਵ ਕਰਤਾ ਹੈ; ਅਖਣ੍ਡਿਤ ਜ੍ਞਾਨ-ਆਨਨ੍ਦਰੂਪ ਅਨਨ੍ਤਗੁਣੋਂਮੇਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲ
ਰਹਤਾ ਹੈ; ਉਸੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਰੂਪ ਕਹਤੇ ਹੈਂ .
ਜੀਵ ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵ, ਕਸ਼ਾਯ ਔਰ ਵਿਸ਼ਯੋਂਕਾ ਸੇਵਨ ਤੋ ਅਨਾਦਿਕਾਲਸੇ
ਕਰਤਾ ਆਯਾ ਹੈ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਉਸਸੇ ਉਸੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਹੁਈ .
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾ ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਕਾਰਣ ਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗ ਹੈ; ਉਸਮੇਂ ਉਸ ਜੀਵਨੇ ਕਭੀ
ਤਤ੍ਪਰਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਕੀ; ਇਸਲਿਯੇ ਅਬ ਭੀ ਯਦਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕੀ
(ਆਤ੍ਮਹਿਤਕੀ) ਇਚ੍ਛਾ ਹੋ ਤੋ ਆਲਸ੍ਯਕੋ ਛੋੜਕਰ, (ਆਤ੍ਮਾਕਾ)
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਸਮਝਕਰ; ਰੋਗ ਔਰ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਸ੍ਥਾਦਿ ਆਨੇਸੇ ਪੂਰ੍ਵ ਹੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਮੇਂ
ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤ ਹੋ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਯੇ; ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਯਹ ਪੁਰੁਸ਼ਪਰ੍ਯਾਯ, ਸਤ੍ਸਮਾਗਮ ਆਦਿ
ਸੁਯੋਗ ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ; ਇਸਲਿਯੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਨ ਗਁਵਾਕਰ
ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੀ ਆਤ੍ਮਹਿਤ ਸਾਧ ਲੇਨਾ ਚਾਹਿਯੇ .