એકબાર ભોજન કરે તો ધર્માત્મા હી હૈ; ઉસી પ્રકાર અપના શ્રાવકપદ ધારણ કરકે થોડા
ભી ધર્મ સાધન કરે તો ધર્માત્મા હી હૈ. યહાઁ ઊઁચા નામ રખકર નીચી ક્રિયા કરનેમેં પાપીપના
સમ્ભવ હૈ. યથાયોગ્ય નામ ધારણ કરકે ધર્મક્રિયા કરનેસે તો પાપીપના હોતા નહીં હૈ; જિતના
ધર્મસાધન કરે ઉતના હી ભલા હૈ.
હૈં, ઉસી પ્રકાર ઇસ કાલમેં સાધુકા સદ્ભાવ હૈ, ઔર ગમ્યક્ષેત્રમેં સાધુ દિખાઈ નહીં દેતે, તો
ઔરોંકો તો સાધુ માના નહીં જાતા; સાધુકા લક્ષણ મિલને પર હી સાધુ માને જાતે હૈં. તથા
ઇનકા પ્રચાર ભી થોડે હી ક્ષેત્રમેં દિખાઈ દેતા હૈ, વહાઁસે દૂરકે ક્ષેત્રમેં સાધુકા સદ્ભાવ કૈસે
માનેં? યદિ લક્ષણ મિલને પર માનેં તો યહાઁ ભી ઇસી પ્રકાર માનો. ઔર બિના લક્ષણ મિલે
હી માનેં તો વહાઁ અન્ય કુલિંગી હૈં ઇન્હીકો સાધુ માનો. ઇસ પ્રકાર વિપરીતતા હોતી હૈ,
ઇસલિયે બનતા નહીં હૈ.
ઇનકે સાધુપના બનતા નહીં હૈ; ઔર સાધુપને બિના સાધુ માનકર ગુરુ માનનેસે મિથ્યાદર્શન હોતા
હૈ; ક્યોંકિ ભલે સાધુકો ગુરુ માનનેસે હી સમ્યગ્દર્શન હોતા હૈ.
ઔર વહ ત્રસઘાતાદિક જિસમેં હો ઐસા કાર્ય કરતા હૈ; સો દેશવ્રત ગુણસ્થાનમેં તો ગ્યારહ
અવિરતિ કહે હૈં, વહાઁ ત્રસઘાત કિસ પ્રકાર સમ્ભવ હૈ? તથા ગ્યારહ પ્રતિમાભેદ શ્રાવકકે
હૈં, ઉનમેં દસવીં-ગ્યારહવીં પ્રતિમાધારક શ્રાવક તો કોઈ હોતા હી નહીં ઔર સાધુ હોતા હૈ.