tathā aisā kahā haiḥ
have śakramarjitaṁ tadvarddhamānapuruhūtamiṁdraṁmāhariti svāhā. o‘m nagnaṁ sudhīraṁ digvāsasaṁ brahmagarbbhaṁ
sanātanaṁ upaimi vīraṁ puruṣamarhaṁtamādityavarṇaṁ tamasaḥ parastāt svāhā. o‘m svastin indro vr̥ddhaśravā
svastinaḥ pūṣā viśvavedāḥ svastinastārkṣyoṁ ariṣṭanemi svastino br̥haspatirdadhātu.
dīrghāyustvāyubalāyurvā śubhājātāyu. o‘m rakṣa rakṣa ariṣṭanemiḥ svāhā. vāmadev
śāntyarthamanuvidhīyate so‘smākaṁ ariṣṭanemiḥ svāhā.
icchuk ho vah pakṣapāt choṛakar sacce jainadharmako aṁgīkār karo.
niṣedh kiyā. vr̥ṣabhāvatārameṁ vītarāg saṁyamakā mārga dikhāyā aur kr̥ṣṇāvatārameṁ parastrī ramaṇādi
viṣayakaṣāyādikakā mārga dikhāyā. ab yah saṁsārī kisakā kahā kare? kisake anusār
pravartte? aur in sab avatāroṁko ek batalāte haiṁ, parantu ek bhī kadācit kisī prakār
kahate haiṁ va pravarttate haiṁ; to ise unake kahanekī va pravarttanekī pratīti kaise āye?
ādi kārya hoṁ to yah bhī māneṁ, parantu vah to hote nahīṁ haiṁ. tathā laṛanā ādi kārya
karane par bhī krodhādi hue na māneṁ, to alag krodhādi kaun haiṁ jinakā niṣedh kiyā? isaliye
aisā nahīṁ banatā, pūrvāpar virodh hai. gītāmeṁ vītarāgatā batalākar laṛanekā upadeś diyā,
so yah pratyakṣa virodh bhāsit hotā hai. tathā r̥ṣīśvarādikoṁ dvārā śrāp diyā batalāte haiṁ,
so aisā krodh karane par niṁdyapanā kaise nahīṁ huā? ityādi jānanā.