-
പാ
ചവാ
അധികാര ][ ൧൩൧
അഭാവ സോ മുക്തി ഹൈ. യഹാ
ബുദ്ധികാ അഭാവ കഹാ, സോ ബുദ്ധി നാമ ജ്ഞാനകാ ഹൈ ഔര ജ്ഞാനകാ
അധികരണപനാ ആത്മാകാ ലക്ഷണ കഹാ ഥാ; അബ ജ്ഞാനകാ അഭാവ ഹോനേ പര ലക്ഷണകാ അഭാവ ഹോനേസേ
ലക്ഷ്യകാ ഭീ അഭാവ ഹോഗാ, തബ ആത്മാകീ സ്ഥിതി കിസ പ്രകാര രഹീ? ഔര യദി ബുദ്ധി നാമ
മനകാ ഹൈ തോ ഭാവമന തോ ജ്ഞാനരൂപ ഹൈ ഹീ, ഔര ദ്രവ്യമന ശരീരരൂപ ഹൈ സോ മുക്ത ഹോനേ പര ദ്രവ്യമനകാ
സമ്ബന്ധ ഛൂടതാ ഹീ ഹൈ, തോ ജഡ ദ്രവ്യമനകാ നാമ ബുദ്ധി കൈസേ ഹോഗാ? തഥാ മനവത് ഹീ ഇന്ദ്രിയാ
ജാനനാ. തഥാ വിഷയകാ അഭാവ ഹോ, തോ സ്പര്ശാദി വിഷയോംകാ ജാനനാ മിടതാ ഹൈ, തബ ജ്ഞാന കിസകാ
നാമ ഠഹരേഗാ? ഔര ഉന വിഷയോംകാ അഭാവ ഹോഗാ തോ ലോകകാ അഭാവ ഹോഗാ. തഥാ സുഖകാ
അഭാവ കഹാ, സോ സുഖകേ ഹീ അര്ഥ ഉപായ കരതേ ഹൈം; ഉസകാ ജബ അഭാവ ഹോഗാ, തബ ഉപാദേയ
കൈസേ ഹോഗാ? തഥാ യദി വഹാ
ആകുലതാമയ ഇന്ദ്രിയജനിത സുഖകാ അഭാവ ഹുആ കഹേം തോ യഹ സത്യ
ഹൈ; ക്യോംകി നിരാകുലതാ- ലക്ഷണ അതീന്ദ്രിയ സുഖ തോ വഹാ
സമ്പൂര്ണ സമ്ഭവ ഹൈ, ഇസലിയേ സുഖകാ
അഭാവ നഹീം ഹൈ. തഥാ ശരീര, ദുഃഖ, ദ്വേഷാദികകാ വഹാ
അഭാവ കഹതേ ഹൈം സോ സത്യ ഹൈ.
തഥാ ശിവമതമേം കര്താ നിര്ഗുണ ഈശ്വര ശിവ ഹൈ, ഉസേ ദേവ മാനതേ ഹൈം; സോ ഉസകേ സ്വരൂപകാ
അന്യഥാപനാ പൂര്വോക്ത പ്രകാരസേ ജാനനാ. തഥാ യഹാ
ഭസ്മ, കോപീന, ജടാ, ജനേഊ ഇത്യാദി ചിഹ്നോം
സഹിത ഭേഷ ഹോതേ ഹൈം സോ ആചാരാദി ഭേദസേ ചാര പ്രകാര ഹൈംഃ — ശൈവ, പാശുപത, മഹാവ്രതീ, കാലമുഖ.
സോ യഹ രാഗാദി സഹിത ഹൈം, ഇസലിഏ സുലിംഗ നഹീം ഹൈം.
ഇസ പ്രകാര ശിവമതകാ നിരൂപണ കിയാ.
മീമാംസകമത
അബ മീമാംസകമതകാ സ്വരൂപ കഹതേ ഹൈം. മീമാംസക ദോ പ്രകാരകേ ഹൈംഃ — ബ്രഹ്മവാദീ ഔര
കര്മവാദീ.
വഹാ
ബ്രഹ്മവാദീ തോ ‘‘യഹ സര്വ ബ്രഹ്മ ഹൈ, ദൂസരാ നഹീം ഹൈ’’ ഐസാ വേദാന്തമേം അദ്വൈത ബ്രഹ്മകോ
നിരൂപിത കരതേ ഹൈം; തഥാ ‘‘ആത്മാമേം ലയ ഹോനാ സോ മുക്തി’’ കഹതേ ഹൈം. ഇനകാ മിഥ്യാപനാ പഹലേ
ദിഖായാ ഹൈ സോ വിചാരനാ.
തഥാ കര്മവാദീ ക്രിയാ, ആചാര, യജ്ഞാദിക കാര്യോംകാ കര്തവ്യപനാ പ്രരൂപിത കരതേ ഹൈം സോ ഇന
ക്രിയാഓംമേം രാഗാദികകാ സദ്ഭാവ പായാ ജാതാ ഹൈ, ഇസലിയേ യഹ കാര്യ കുഛ ഭീ കാര്യകാരീ നഹീം
ഹൈം.
തഥാ വഹാ
‘ഭട്ട’ ഔര ‘പ്രഭാകര’ ദ്വാരാ കീ ഹുഈ ദോ പദ്ധതിയാ
ഹൈം. വഹാ
ഭട്ട തോ ഛഹ
പ്രമാണ മാനതേ ഹൈം — പ്രത്യക്ഷ, അനുമാന, വേദ, ഉപമാ, അര്ഥാപത്തി, അഭാവ. തഥാ പ്രഭാകര അഭാവ
ബിനാ പാ
ച ഹീ പ്രമാണ മാനതേ ഹൈം, സോ ഇനകാ സത്യാസത്യപനാ ജൈന ശാസ്ത്രോംസേ ജാനനാ.