-
൧൮൪ ] [ മോക്ഷമാര്ഗപ്രകാശക
വേ ഛര്ദി (ഉല്ടീ) കരകേ ഉസീ ഛര്ദികാ പുനഃ ഭക്ഷണ കരതേ ഹൈം അര്ഥാത് നിന്ദനീയ ഹൈം. ഇത്യാദിക
വഹാ
കഹതേ ഹൈം.
ഇസ പ്രകാര ശാസ്ത്രോംമേം കുഗുരുകാ വ ഉനകേ ആചരണകാ വ ഉനകീ സുശ്രുഷാകാ നിഷേധ കിയാ
ഹൈ സോ ജാനനാ.
തഥാ ജഹാ
മുനികോ ധാത്രീ – ദൂത ആദി ഛയാലീസ ദോഷ ആഹാരാദികമേം കഹേ ഹൈം; വഹാ
ഗൃഹസ്ഥോംകേ
ബാലകോംകോ പ്രസന്ന കരനാ, സമാചാര കഹനാ, മംത്ര-ഔഷധി-ജ്യോതിഷാദി കാര്യ ബതലാനാ തഥാ കിയാ-
കരായാ, അനുമോദിത ഭോജന ലേനാ — ഇത്യാദിക ക്രിയാഓംകാ നിഷേധ കിയാ ഹൈ; പരന്തു അബ കാലദോഷസേ
ഇന്ഹീം ദോഷോംകോ ലഗാകര ആഹാരാദി ഗ്രഹണ കരതേ ഹൈം.
തഥാ പാര്ശ്വസ്ഥ, കുശീലാദി ഭ്രഷ്ടാചാരീ മുനിയോംകാ നിഷേധ കിയാ ഹൈ, ഉന്ഹീംകേ ലക്ഷണോംകോ ധാരണ
കരതേ ഹൈം. ഇതനാ വിശേഷ ഹൈ കി — വേ ദ്രവ്യസേ തോ നഗ്ന രഹതേ ഹൈം, യഹ നാനാ പരിഗ്രഹ രഖതേ ഹൈം.
തഥാ വഹാ
മുനിയോംകേ ഭ്രാമരീ ആദി ആഹാര ലേനേകീ വിധി കഹീ ഹൈ; പരന്തു യഹ ആസക്ത ഹോകര,
ദാതാരകേ പ്രാണ പീഡിത കരകേ ആഹാരാദികാ ഗ്രഹണ കരതേ ഹൈം. തഥാ ജോ ഗൃഹസ്ഥധര്മമേം ഭീ ഉചിത
നഹീം ഹൈ വ അന്യായ, ലോകനിംദ്യ, പാപരൂപ കാര്യ കരതേ പ്രത്യക്ഷ ദേഖേ ജാതേ ഹൈം.
തഥാ ജിനബിമ്ബ, ശാസ്ത്രാദിക സര്വോത്കൃഷ്ട പൂജ്യ ഉനകീ തോ അവിനയ കരതേ ഹൈം ഔര ആപ
ഉനസേ ഭീ മഹംതതാ രഖകര ഊപര ബൈഠനാ ആദി പ്രവൃത്തികോ ധാരണ കരതേ ഹൈം — ഇത്യാദിക അനേക
വിപരീതതാഏ
പ്രത്യക്ഷ ഭാസിത ഹോതീ ഹൈം ഔര അപനേകോ മുനി മാനതേ ഹൈം, മൂലഗുണ ആദികേ ധാരീ കഹലാതേ
ഹൈം. ഇസ പ്രകാര അപനീ മഹിമാ കരാതേ ഹൈം ഔര ഗൃഹസ്ഥ ഭോലേ ഉനകേ ദ്വാരാ പ്രശംസാദികസേ ഠഗാതേ
ഹുഏ ധര്മകാ വിചാര നഹീം കരതേ, ഉനകീ ഭക്തിമേം തത്പര ഹോതേ ഹൈം; പരന്തു ബഡേ പാപകോ ബഡാ ധര്മ
മാനനാ ഇസ മിഥ്യാത്വകാ ഫല കൈസേ അനന്ത സംസാര നഹീം ഹോഗാ? ശാസ്ത്രമേം ഏക ജിനവചനകോ അന്യഥാ
മാനനേസേ മഹാപാപീ ഹോനാ കഹാ ഹൈ; യഹാ
തോ ജിനവചനകീ കുഛ ബാത ഹീ നഹീം രഖീ, തോ ഇസകേ
സമാന ഔര പാപ കൌന ഹൈ?
ശിഥിലാചാരകീ പോഷക യുക്തിയാ
ഔര ഉനകാ നിരാകരണ
അബ യഹാ
, കുയുക്തി ദ്വാരാ ജോ ഉന കുഗുരുഓം കീ സ്ഥാപനാ കരതേ ഹൈം ഉനകാ നിരാകരണ
കരതേ ഹൈം.
വഹാ
വഹ കഹതാ ഹൈ — ഗുരു ബിനാ തോ നിഗുരാ കഹലായേംഗേ ഔര വൈസേ ഗുരു ഇസ സമയ ദിഖതേ
നഹീം ഹൈം; ഇസലിയേ ഇന്ഹീംകോ ഗുരു മാനനാ?
ഉത്തരഃ — നിഗുരാ തോ ഉസകാ നാമ ഹൈ ജോ ഗുരു മാനതാ ഹീ നഹീം. തഥാ ജോ ഗുരുകോ തോ
മാനേ, പരന്തു ഇസ ക്ഷേത്രമേം ഗുരുകാ ലക്ഷണ ന ദേഖകര കിസീകോ ഗുരു ന മാനേ, തോ ഇസ ശ്രദ്ധാനസേ