ସଭୀ ମତଵାଲେ କହତେ ହୈଂ. ସରାଗଭାଵ ହୋନେ ପର ତତ୍କାଲ ଆକୁଲତା ହୋତୀ ହୈ, ନିଂଦନୀଯ ହୋତା ହୈ,
ଔର ଆଗାମୀ ବୁରା ହୋନା ଭାସିତ ହୋତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ଜିସମେଂ ଵୀତରାଗଭାଵକା ପ୍ରଯୋଜନ ହୈ ଐସା
ଜୈନମତ ହୀ ଇଷ୍ଟ ହୈ. ଜିସମେଂ ସରାଗଭାଵକେ ପ୍ରଯୋଜନ ପ୍ରଗଟ କିଯେ ହୈଂ ଐସେ ଅନ୍ଯମତ ଅନିଷ୍ଟ ହୈଂ ଇନ୍ହେଂ
ସମାନ କୈସେ ମାନେଂ?
ହୋଂଗେ, ଇସଲିଯେ କରୁଣାଭାଵସେ ଯଥାର୍ଥ ନିରୂପଣ କିଯା ହୈ. କୋଈ ବିନା ଦୋଷ ଦୁଃଖ ପାତା ହୋ, ଵିରୋଧ
ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ତୋ ହମ କ୍ଯା କରେଂ? ଜୈସେ
ହୋ ତୋ କ୍ଯା କରେଂ? ଇସୀ ପ୍ରକାର ଯଦି ପାପିଯୋଂକେ ଭଯସେ ଧର୍ମୋପଦେଶ ନ ଦେଂ ତୋ ଜୀଵୋଂକା ଭଲା କୈସେ
ହୋଗା? ଐସା ତୋ କୋଈ ଉପଦେଶ ହୈ ନହୀଂ ଜିସସେ ସଭୀ ଚୈନ ପାଯେଂ? ତଥା ଵେ ଵିରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରତେ
ହୈଂ; ସୋ ଵିରୋଧ ତୋ ପରସ୍ପର କରେ ତୋ ହୋତା ହୈ; ପରନ୍ତୁ ହମ ଲଡ଼େଂଗେ ନହୀଂ, ଵେ ଆପ ହୀ ଉପଶାଂତ
ହୋ ଜାଯେଂଗେ. ହମେଂ ତୋ ଅପନେ ପରିଣାମୋଂକା ଫଲ ହୋଗା.
ହୋ ତୋ ଵୀତରାଗଭାଵ ହୋନେ ପର ହୀ ମହଂତପନା ଭାସିତ ହୋ; ପରନ୍ତୁ ଜୋ ଜୀଵ ଵୀତରାଗୀ ନହୀଂ ହୈଂ ଔର
ଅପନୀ ମହଂତତା ଚାହତେ ହୈଂ, ଉନ୍ହୋଂନେ ସରାଗଭାଵ ହୋନେ ପର ଭୀ ମହଂତତା ମନାନେକେ ଅର୍ଥ କଲ୍ପିତ ଯୁକ୍ତି
ଦ୍ଵାରା ଅନ୍ଯଥା ନିରୂପଣ କିଯା ହୈ. ଵେ ଅଦ୍ଵୈତବ୍ରହ୍ମାଦିକକେ ନିରୂପଣ ଦ୍ଵାରା ଜୀଵ-ଅଜୀଵକେ ଔର
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଵୃତ୍ତିକେ ପୋଷଣ ଦ୍ଵାରା ଆସ୍ରଵ-ସଂଵରାଦିକକେ ଔର ସକଷାଯୀଵତ୍ ଵ ଅଚେତନଵତ୍ ମୋକ୍ଷ କହନେ
ଦ୍ଵାରା ମୋକ୍ଷକେ ଅଯଥାର୍ଥ ଶ୍ରଦ୍ଧାନକା ପୋଷଣ କରତେ ହୈଂ; ଇସଲିଯେ ଅନ୍ଯମତୋଂକା ଅନ୍ଯଥାପନା ପ୍ରଗଟ କିଯା
ହୈ. ଇନକା ଅନ୍ଯଥାପନା ଭାସିତ ହୋ ତୋ ତତ୍ତ୍ଵଶ୍ରଦ୍ଧାନମେଂ ରୁଚିଵାନ ହୋ, ଔର ଉନକୀ ଯୁକ୍ତିସେ ଭ୍ରମ
ଉତ୍ପନ୍ନ ନ ହୋ.