-
੧੨੬ ] [ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ
ਤਥਾ ਕਰ੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਁ ਪਾਁਚ ਹੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਸ਼ਰੀਰ ਕੇ ਸਰ੍ਵ ਅਂਗ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰੀ ਹੈਂ. ਤਥਾ
ਵਰ੍ਣਨ ਤੋ ਸਰ੍ਵ ਜੀਵਾਸ਼੍ਰਿਤ ਹੈ, ਮਨੁਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤ ਹੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਸੂਂਡ, ਪੂਂਛ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਅਂਗ
ਭੀ ਕਰ੍ਮਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਁ ਹੈਂ; ਪਾਁਚਕੀ ਹੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਕਿਸਲਿਯੇ ਕਹਤੇ ਹੈਂ?
ਤਥਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਿਕ ਪਾਁਚ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਕਹੀਂ, ਸੋ ਰੂਪਾਦਿ ਕੁਛ ਅਲਗ ਵਸ੍ਤੁ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਵੇ ਤੋ
ਪਰਮਾਣੁਓਂ ਸੇ ਤਨ੍ਮਯ ਗੁਣ ਹੈਂ; ਵੇ ਅਲਗ ਕੈਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ? ਤਥਾ ਅਹਂਕਾਰ ਤੋ ਅਮੂਰ੍ਤਿਕ ਜੀਵ
ਕਾ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਮੂਰ੍ਤਿਕ ਗੁਣ ਕੈਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ ਮਾਨੇਂ?
ਤਥਾ ਇਨ ਪਾਁਚੋਂਸੇ ਅਗ੍ਨਿ ਆਦਿ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਸੋ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਝੂਠ ਹੈ. ਰੂਪਾਦਿਕ ਔਰ ਅਗ੍ਨਿ
ਆਦਿਕਕੇ ਤੋ ਸਹਭੂਤ ਗੁਣ-ਗੁਣੀ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਹੈ, ਕਥਨਮਾਤ੍ਰ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ, ਵਸ੍ਤੁਭੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ
ਕੋਈ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋਤੇ ਭਾਸਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ, ਕਥਨਮਾਤ੍ਰਸੇ ਭੇਦ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਇਸਲਿਯੇ ਰੂਪਾਦਿਸੇ ਅਗ੍ਨਿ
ਆਦਿ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ ਕੈਸੇ ਕਹੇਂ? ਤਥਾ ਕਹਨੇਮੇਂ ਭੀ ਗੁਣੀਮੇਂ ਗੁਣ ਹੈਂ, ਗੁਣਸੇ ਗੁਣੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਆ ਕੈਸੇ ਮਾਨੇਂ?
ਤਥਾ ਇਨਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਏਕ ਪੁਰੁਸ਼ ਕਹਤੇ ਹੈਂ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਅਵਕ੍ਤਵ੍ਯ ਕਹਕਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰ
ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ, ਤੋ ਕੌਨ ਸਮਝੇ? ਕੈਸਾ ਹੈ, ਕਹਾਁ ਹੈ, ਕੈਸੇ ਕਰ੍ਤਾ-ਹਰ੍ਤਾ ਹੈ, ਸੋ ਬਤਲਾ. ਜੋ ਬਤਲਾਯੇਗਾ
ਉਸੀਮੇਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇਸੇ ਅਨ੍ਯਥਾਪਨਾ ਭਾਸਿਤ ਹੋਗਾ.
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਾਂਖ੍ਯਮਤ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਲ੍ਪਿਤ ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਮਿਥ੍ਯਾ ਜਾਨਨਾ.
ਤਥਾ ਪੁਰੁਸ਼ਕੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਜਾਨਨੇਕਾ ਨਾਮ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗ ਕਹਤੇ ਹੈਂ; ਸੋ ਪ੍ਰਥਮ ਤੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿ ਔਰ
ਪੁਰੁਸ਼ ਕੋਈ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤਥਾ ਮਾਤ੍ਰ ਜਾਨਨੇਸੇ ਹੀ ਤੋ ਸਿਦ੍ਧਿ ਹੋਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਾਨਕਰ ਰਾਗਾਦਿਕ ਮਿਟਾਨੇ ਪਰ
ਸਿਦ੍ਧਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜਾਨਨੇਸੇ ਕੁਛ ਰਾਗਾਦਿਕ ਨਹੀਂ ਘਟਤੇ. ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਕਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯ ਮਾਨੇ, ਆਪ
ਅਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਰਹੇ; ਤੋ ਕਿਸਲਿਯੇ ਆਪ ਰਾਗਾਦਿਕ ਕਮ ਕਰੇਗਾ? ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤਥਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿ-ਪੁਰੁਸ਼ਕਾ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋਨਾ ਉਸੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਸੋ ਪਚ੍ਚੀਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵੋਂਮੇਂ ਚੌਬੀਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵ
ਤੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਕਹੇ, ਏਕ ਪੁਰੁਸ਼ ਭਿਨ੍ਨ ਕਹਾ; ਸੋ ਵੇ ਤੋ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈਂ ਹੀ; ਔਰ ਕੋਈ ਜੀਵ
ਪਦਾਰ੍ਥ ਪਚ੍ਚੀਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵੋਂਮੇਂ ਕਹਾ ਹੀ ਨਹੀਂ. ਤਥਾ ਪੁਰੁਸ਼ਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਕਾ ਸਂਯੋਗ ਹੋਨੇ ਪਰ ਜੀਵ ਸਂਜ੍ਞਾ
ਹੋਤੀ ਹੈ ਤੋ ਪੁਰੁਸ਼ ਨ੍ਯਾਰੇ-ਨ੍ਯਾਰੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਸਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਾਧਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕੋਈ ਪੁਰੁਸ਼ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਰਹਿਤ
ਹੋਤਾ ਹੈ — ਐਸਾ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਆ, ਏਕ ਪੁਰੁਸ਼ ਨ ਠਹਰਾ.
ਤਥਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿ ਪੁਰੁਸ਼ਕੀ ਭੂਲ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੀ ਵ੍ਯਂਤਰੀਵਤ੍ ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਕੋ ਆ ਲਗਤੀ
ਹੈ? ਯਦਿ ਉਸਕੀ ਭੂਲ ਹੈ ਤੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਸੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਦਿਕ ਵ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਿਕ ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ ਕੈਸੇ ਮਾਨੇਂ?
ਔਰ ਅਲਗ ਹੈ ਤੋ ਵਹ ਭੀ ਏਕ ਵਸ੍ਤੁ ਹੈ, ਸਰ੍ਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਉਸਕਾ ਠਹਰਾ. ਪੁਰੁਸ਼ਕਾ ਕੁਛ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ
ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਾ, ਤਬ ਕਿਸਲਿਯੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਤੇ ਹੈਂ?
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਮਾਨਨਾ ਮਿਥ੍ਯਾ ਹੈ.