યઃ પાપાટવીપાવકો દ્રવ્યભાવનોકર્મભ્યઃ સકાશાદ્ ભિન્નમાત્માનં સહજગુણ-[નિલયં મધ્યસ્થભાવનાયાં ભાવયતિ તસ્યાવિકૃતિકરણ-] અભિધાનપરમાલોચનાયાઃ સ્વરૂપમસ્ત્યેવેતિ . મૂઢ હૈ . મોહકે અભાવસે યહ જ્ઞાનજ્યોતિ શુદ્ધભાવકો પ્રાપ્ત કરતી હૈ — કિ જિસ શુદ્ધભાવને દિશામણ્ડલકો ધવલિત ( – ઉજ્જ્વલ) કિયા હૈ તથા સહજ અવસ્થા પ્રગટ કી હૈ .૧૬૧.
ગાથા : ૧૧૧ અન્વયાર્થ : — [મધ્યસ્થભાવનાયામ્ ] જો મધ્યસ્થભાવનામેં [કર્મણઃ ભિન્નમ્ ] કર્મસે ભિન્ન [આત્માનં ] આત્માકો — [વિમલગુણનિલયં ] કિ જો વિમલ ગુણોંકા નિવાસ હૈ ઉસે — [ભાવયતિ ] ભાતા હૈ, [અવિકૃતિકરણમ્ ઇતિ વિજ્ઞેયમ્ ] ઉસ જીવકો અવિકૃતિકરણ જાનના .
ટીકા : — યહાઁ શુદ્ધોપયોગી જીવકી પરિણતિવિશેષકા (મુખ્ય પરિણતિકા) કથન હૈ .
પાપરૂપી અટવીકો જલાનેકે લિયે અગ્નિ સમાન ઐસા જો જીવ દ્રવ્યકર્મ, ભાવકર્મ ઔર નોકર્મસે ભિન્ન આત્માકો — કિ જો સહજ ગુણોંકા નિધાન હૈ ઉસે — મધ્યસ્થભાવનામેં ભાતા હૈ, ઉસે અવિકૃતિકરણ-નામક પરમ - આલોચનાકા સ્વરૂપ વર્તતા હી હૈ .
[અબ ઇસ ૧૧૧વીં ગાથાકી ટીકા પૂર્ણ કરતે હુએ ટીકાકાર મુનિરાજ નૌ શ્લોક કહતે હૈં : ]