ମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଶାଶ୍ଵତପୁରୀ ସହସା ତ୍ଵଯାପ୍ତା .
ଯାମ୍ଯନ୍ଯଦସ୍ତି ଶରଣଂ କିମିହୋତ୍ତମାନାମ୍ ..୨୭୪..
କାମଂ କାନ୍ତିଂ ଵଦନକମଲେ ସଂତନୋତ୍ଯେଵ କାଂଚିତ୍ .
କୋ ନାଲଂ ଶଂ ଦିଶତୁମନିଶଂ ପ୍ରେମଭୂମେଃ ପ୍ରିଯାଯାଃ ..୨୭୫..
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] (ହେ ଜିନନାଥ ! ) ସଦ୍ଜ୍ଞାନରୂପୀ ନୌକାମେଂ ଆରୋହଣ କରକେ ଭଵସାଗରକୋ ଲାଁଘକର, ତୂ ଶୀଘ୍ରତାସେ ଶାଶ୍ଵତପୁରୀମେଂ ପହୁଁଚ ଗଯା . ଅବ ମୈଂ ଜିନନାଥକେ ଉସ ମାର୍ଗସେ ( – ଜିସ ମାର୍ଗସେ ଜିନନାଥ ଗଯେ ଉସୀ ମାର୍ଗସେ ) ଉସୀ ଶାଶ୍ଵତପୁରୀମେଂ ଜାତା ହୂଁ; (କ୍ଯୋଂକି ) ଇସ ଲୋକମେଂ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷୋଂକୋ (ଉସ ମାର୍ଗକେ ଅତିରିକ୍ତ ) ଅନ୍ଯ କ୍ଯା ଶରଣ ହୈ ? ୨୭୪.
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] କେଵଲଜ୍ଞାନଭାନୁ ( – କେଵଲଜ୍ଞାନରୂପୀ ପ୍ରକାଶକୋ ଧାରଣ କରନେଵାଲେ ସୂର୍ଯ ) ଐସେ ଵେ ଏକ ଜିନଦେଵ ହୀ ଜଯଵନ୍ତ ହୈଂ . ଵେ ଜିନଦେଵ ସମରସମଯ ଅନଂଗ ( – ଅଶରୀରୀ, ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯ ) ସୌଖ୍ଯକୀ ଦେନେଵାଲୀ ଐସୀ ଉସ ମୁକ୍ତିକେ ମୁଖକମଲ ପର ଵାସ୍ତଵମେଂ କିସୀ ଅଵର୍ଣନୀଯ କାନ୍ତିକୋ ଫୈ ଲାତେ ହୈଂ; (କ୍ଯୋଂକି ) କୌନ (ଅପନୀ ) ସ୍ନେହପାତ୍ର ପ୍ରିଯାକୋ ନିରନ୍ତର ସୁଖୋତ୍ପତ୍ତିକା କାରଣ ନହୀଂ ହୋତା ? ୨୭୫.
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ଉନ ଜିନେନ୍ଦ୍ରଦେଵନେ ମୁକ୍ତିକାମିନୀକେ ମୁଖକମଲକେ ପ୍ରତି ଭ୍ରମରଲୀଲାକୋ ଧାରଣ କିଯା (ଅର୍ଥାତ୍ ଵେ ଉସମେଂ ଭ୍ରମରକୀ ଭାଁତି ଲୀନ ହୁଏ ) ଔର ଵାସ୍ତଵମେଂ ଅଦ୍ଵିତୀଯ ଅନଂଗ (ଆତ୍ମିକ ) ସୁଖକୋ ପ୍ରାପ୍ତ କିଯା .୨୭୬.
୩୨୪ ]