ଏକାନ୍ତେନାତ୍ମନଃ ପରପ୍ରକାଶକତ୍ଵନିରାସୋଽଯମ୍ .
ଯଥୈକାନ୍ତେନ ଜ୍ଞାନସ୍ଯ ପରପ୍ରକାଶକତ୍ଵଂ ପୁରା ନିରାକୃତମ୍, ଇଦାନୀମାତ୍ମା କେଵଲଂ ପରପ୍ରକାଶଶ୍ଚେତ୍ ତତ୍ତଥୈଵ ପ୍ରତ୍ଯାଦିଷ୍ଟଂ, ଭାଵଭାଵଵତୋରେକାସ୍ତିତ୍ଵନିର୍ଵୃତ୍ତତ୍ଵାତ୍ . ପୁରା କିଲ ଜ୍ଞାନସ୍ଯ ପରପ୍ରକାଶକତ୍ଵେ ସତି ତଦ୍ଦର୍ଶନସ୍ଯ ଭିନ୍ନତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାତମ୍ . ଅତ୍ରାତ୍ମନଃ ପରପ୍ରକାଶକତ୍ଵେ ସତି ତେନୈଵ ଦର୍ଶନଂ ଭିନ୍ନମିତ୍ଯଵସେଯମ୍ . ଅପି ଚାତ୍ମା ନ ପରଦ୍ରଵ୍ଯଗତ ଇତି ଚେତ୍ ତଦ୍ଦର୍ଶନମପ୍ଯଭିନ୍ନମିତ୍ଯଵସେଯମ୍ . ତତଃ ଖଲ୍ଵାତ୍ମା ସ୍ଵପରପ୍ରକାଶକ ଇତି ଯାଵତ୍ . ଯଥା
ଗାଥା : ୧୬୩ ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : — [ଆତ୍ମା ପରପ୍ରକାଶଃ ] ଯଦି ଆତ୍ମା (କେଵଲ) ପରପ୍ରକାଶକ ହୋ [ତଦା ] ତୋ [ଆତ୍ମନା ] ଆତ୍ମାସେ [ଦର୍ଶନଂ ] ଦର୍ଶନ [ଭିନ୍ନମ୍ ] ଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା, [ଦର୍ଶନଂ ପରଦ୍ରଵ୍ଯଗତଂ ନ ଭଵତି ଇତି ଵର୍ଣିତଂ ତସ୍ମାତ୍ ] କ୍ଯୋଂକି ଦର୍ଶନ ପରଦ୍ରଵ୍ଯଗତ (ପରପ୍ରକାଶକ) ନହୀଂ ହୈ ଐସା (ପହଲେ ତେରା ମଂତଵ୍ଯ) ଵର୍ଣନ କିଯା ଗଯା ହୈ .
ଟୀକା : — ଯହ, ଏକାନ୍ତସେ ଆତ୍ମାକୋ ପରପ୍ରକାଶକପନା ହୋନେକୀ ବାତକା ଖଣ୍ଡନ ହୈ .
ଜିସପ୍ରକାର ପହଲେ (୧୬୨ଵୀଂ ଗାଥାମେଂ) ଏକାନ୍ତସେ ଜ୍ଞାନକୋ ପରପ୍ରକାଶକପନା ଖଣ୍ଡିତ କିଯା ଗଯା ହୈ, ଉସୀପ୍ରକାର ଅବ ଯଦି ‘ଆତ୍ମା କେଵଲ ପରପ୍ରକାଶକ ହୈ’ ଐସା ମାନା ଜାଯେ ତୋ ଵହ ବାତ ଭୀ ଉସୀପ୍ରକାର ଖଣ୍ଡନ ପ୍ରାପ୍ତ କରତୀ ହୈ, କ୍ଯୋଂକି ×ଭାଵ ଔର ଭାଵଵାନ ଏକ ଅସ୍ତିତ୍ଵସେ ରଚିତ ହୋତେ ହୈଂ . ପହଲେ (୧୬୨ଵୀଂ ଗାଥାମେଂ ) ଐସା ବତଲାଯା ଥା କି ଯଦି ଜ୍ଞାନ (କେଵଲ) ପରପ୍ରକାଶକ ହୋ ତୋ ଜ୍ଞାନସେ ଦର୍ଶନ ଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା ! ଯହାଁ (ଇସ ଗାଥାମେଂ ) ଐସା ସମଝନା କି ଯଦି ଆତ୍ମା (କେଵଲ) ପରପ୍ରକାଶକ ହୋ ତୋ ଆତ୍ମାସେ ହୀ ଦର୍ଶନ ଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା ! ଔର ଯଦି × ଜ୍ଞାନ ଭାଵ ହୈ ଔର ଆତ୍ମା ଭାଵଵାନ ହୈ .
୩୩୦ ]