ପ୍ରକଟତରସୁଦ୍ରଷ୍ଟିଃ ସର୍ଵଲୋକପ୍ରଦର୍ଶୀ .
ସ ଭଵତି ପରମଶ୍ରୀକାମିନୀକାମରୂପଃ ..୨୮୦..
ନରେନ୍ଦ୍ରୋଂକେ ମୁକୁଟୋଂମେଂ ପ୍ରକାଶମାନ ମୂଲ୍ଯଵାନ ମାଲାଓଂସେ ପୁଜତେ ହୈଂ (ଅର୍ଥାତ୍ ଜିନକେ ଚରଣୋଂମେଂ ଇନ୍ଦ୍ର ତଥା ଚକ୍ରଵର୍ତିଯୋଂକେ ମଣିମାଲାଯୁକ୍ତ ମୁକୁଟଵାଲେ ମସ୍ତକ ଅତ୍ଯନ୍ତ ଝୁକତେ ହୈଂ ), ଔର (ଲୋକାଲୋକକେ ସମସ୍ତ ) ପଦାର୍ଥ ଏକ-ଦୂସରେମେଂ ପ୍ରଵେଶକୋ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହୋଂ ଇସପ୍ରକାର ତୀନ ଲୋକ ଔର ଅଲୋକ ଜିନମେଂ ଏକ ସାଥ ହୀ ଵ୍ଯାପ୍ତ ହୈଂ (ଅର୍ଥାତ୍ ଜୋ ଜିନେନ୍ଦ୍ରକୋ ଯୁଗପତ୍ ଜ୍ଞାତ ହୋତେ ହୈଂ ), ଵେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର ଜଯଵନ୍ତ ହୈଂ .’’
ଔର (ଇସ ୧୬୪ଵୀଂ ଗାଥାକୀ ଟୀକା ପୂର୍ଣ କରତେ ହୁଏ ଟୀକାକାର ମୁନିରାଜ ଶ୍ଲୋକ କହତେ ହୈଂ ) : —
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ଜ୍ଞାନପୁଂଜ ଐସା ଯହ ଆତ୍ମା ଅତ୍ଯନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦର୍ଶନ ହୋନେ ପର (ଅର୍ଥାତ୍ କେଵଲଦର୍ଶନ ପ୍ରଗଟ ହୋନେ ପର ) ଵ୍ଯଵହାରନଯସେ ସର୍ଵ ଲୋକକୋ ଦେଖତା ହୈ ତଥା (ସାଥମେଂ ଵର୍ତତେ ହୁଏ କେଵଲଜ୍ଞାନକେ କାରଣ ) ସମସ୍ତ ମୂର୍ତ - ଅମୂର୍ତ ପଦାର୍ଥସମୂହକୋ ଜାନତା ହୈ . ଵହ (କେଵଲ- ଦର୍ଶନଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ) ଆତ୍ମା ପରମଶ୍ରୀରୂପୀ କାମିନୀକା (ମୁକ୍ତିସୁନ୍ଦରୀକା ) ଵଲ୍ଲଭ ହୋତା ହୈ .୨୮୦.
ଗାଥା : ୧୬୫ ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : — [ନିଶ୍ଚଯନଯେନ ] ନିଶ୍ଚଯନଯସେ [ଜ୍ଞାନମ୍ ] ଜ୍ଞାନ [ଆତ୍ମପ୍ରକାଶଂ ] ସ୍ଵପ୍ରକାଶକ ହୈ; [ତସ୍ମାତ୍ ] ଇସଲିଯେ [ଦର୍ଶନମ୍ ] ଦର୍ଶନ ସ୍ଵପ୍ରକାଶକ ହୈ .