ਤੇਸ਼ਾਂ ਮ੍ਰੁਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਵਾ ਨ ਵਾ, ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਪਰਿਣਾਮਮਨ੍ਤਰੇਣ ਸਾਵਦ੍ਯਪਰਿਹਾਰੋ ਨ ਭਵਤਿ . ਅਤ ਏਵ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਪਰੇ ਹਿਂਸਾਪਰਿਣਤੇਰਭਾਵਾਦਹਿਂਸਾਵ੍ਰਤਂ ਭਵਤੀਤਿ .
ਨ ਸਾ ਤਤ੍ਰਾਰਮ੍ਭੋਸ੍ਤ੍ਯਣੁਰਪਿ ਚ ਯਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਵਿਧੌ .
ਭਵਾਨੇਵਾਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਨ੍ਨ ਚ ਵਿਕ੍ਰੁਤਵੇਸ਼ੋਪਧਿਰਤਃ ..’’
ਤਥਾ ਹਿ — ਹੈ . ਉਨਕਾ ਮਰਣ ਹੋ ਯਾ ਨ ਹੋ, ❃ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਰੂਪ ਪਰਿਣਾਮ ਬਿਨਾ ਸਾਵਦ੍ਯਪਰਿਹਾਰ (ਦੋਸ਼ਕਾ ਤ੍ਯਾਗ) ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ . ਇਸੀਲਿਯੇ, ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਪਰਾਯਣਕੋ ਹਿਂਸਾਪਰਿਣਤਿਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇਸੇ ਅਹਿਂਸਾਵ੍ਰਤ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਆਚਾਰ੍ਯਵਰ) ਸ਼੍ਰੀ ਸਮਂਤਭਦ੍ਰਸ੍ਵਾਮੀਨੇ (ਬ੍ਰੁਹਤ੍ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਨਮਿਨਾਥ ਭਗਵਾਨਕੀ ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ੧੧੯ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਸ਼੍ਲੋੇਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਗਤਮੇਂ ਵਿਦਿਤ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵੋਂਕੀ ਅਹਿਂਸਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਹੈ . ਜਿਸ ਆਸ਼੍ਰਮਕੀ ਵਿਧਿਮੇਂ ਲੇਸ਼ ਭੀ ਆਰਂਭ ਹੈ ਵਹਾਁ ( – ਉਸ ਆਸ਼੍ਰਮਮੇਂ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਗ੍ਰਂਥਪਨੇਮੇਂ) ਵਹ ਅਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ . ਇਸਲਿਯੇ ਉਸਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿਕੇ ਹੇਤੁ, (ਹੇ ਨਮਿਨਾਥ ਪ੍ਰਭੁ !) ਪਰਮ ਕਰੁਣਾਵਨ੍ਤ ਐਸੇ ਆਪਸ਼੍ਰੀਨੇ ਦੋਨੋਂ ਗ੍ਰਂਥਕੋ ਛੋੜ ਦਿਯਾ ( – ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਤਥਾ ਭਾਵ ਦੋਨੋਂ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਪਰਿਗ੍ਰਹਕੋ ਛੋੜਕਰ ਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਪਨਾ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਿਯਾ), ਵਿਕ੍ਰੁਤ ਵੇਸ਼ ਤਥਾ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮੇਂ ਰਤ ਨ ਹੁਏ .’’
ਔਰ (੫੬ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਮਲਧਾਰਿਦੇਵ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : — ❃ਮੁਨਿਕੋ (ਮੁਨਿਤ੍ਵੋਚਿਤ੍ਤ) ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਰਿਣਤਿਕੇ ਸਾਥ ਵਰ੍ਤਨੇਵਾਲਾ ਜੋ (ਹਠ ਰਹਿਤ) ਦੇਹਚੇਸ਼੍ਟਾਦਿਕਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗ ਵਹ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ . [ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਰਿਣਤਿ ਨ ਹੋ ਵਹਾਁ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗ ਹਠ ਸਹਿਤ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਵਹ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗ ਤੋ
੧੧੨ ]