ਅਤ੍ਰ ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿਸ੍ਵਰੂਪਮੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਕਰ੍ਣੇਜਪਮੁਖਵਿਨਿਰ੍ਗਤਂ ਨ੍ਰੁਪਤਿਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਰ੍ਣਗਤਂ ਚੈਕਪੁਰੁਸ਼ਸ੍ਯ ਏਕਕੁਟੁਮ੍ਬਸ੍ਯ ਏਕਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਿਪਤ੍ਕਾਰਣਂ ਵਚਃ ਪੈਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍ . ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਜਨਵਿਕਾਰਰੂਪਮਵਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਵਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਚ ਹਾਸ੍ਯਾਭਿਧਾਨਨੋਕਸ਼ਾਯਸਮੁਪਜਨਿਤਮ੍ ਈਸ਼ਚ੍ਛੁਭਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮਪ੍ਯਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਕਾਰਣਂ ਪੁਰੁਸ਼ਮੁਖ-
[ਸ਼੍ਲੋੇਕਾਰ੍ਥ : — ] ਯਦਿ ਜੀਵ ਨਿਸ਼੍ਚਯਰੂਪ ਸਮਿਤਿਕੋ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰੇ, ਤੋ ਵਹ ਮੁਕ੍ਤਿਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ — ਮੋਕ੍ਸ਼ਰੂਪ ਹੋਤਾ ਹੈ . ਪਰਨ੍ਤੁ ਸਮਿਤਿਕੇ ਨਾਸ਼ਸੇ ( – ਅਭਾਵਸੇ), ਅਰੇਰੇ ! ਵਹ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਤਾ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਸਂਸਾਰਰੂਪੀ ਮਹਾਸਾਗਰਮੇਂ ਭਟਕਤਾ ਹੈ .੮੪ .
ਗਾਥਾ : ੬੨ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਪੈਸ਼ੂਨ੍ਯਹਾਸ੍ਯਕਰ੍ਕਸ਼ਪਰਨਿਨ੍ਦਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਂ ਵਚਨਮ੍ ] ਪੈਸ਼ੂਨ੍ਯ (ਚੁਗਲੀ), ਹਾਸ੍ਯ, ਕਰ੍ਕਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਪਰਨਿਨ੍ਦਾ ਔਰ ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਰੂਪ ਵਚਨਕਾ [ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ] ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਕਰ [ਸ੍ਵਪਰਹਿਤਂ ਵਦਤਃ ] ਜੋ ਸ੍ਵਪਰਹਿਤਰੂਪ ਵਚਨ ਬੋਲਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ [ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿਃ ] ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਕਹਾ ਹੈ .
ਚੁਗਲਖੋਰ ਮਨੁਸ਼੍ਯਕੇ ਮੁਁਹਸੇ ਨਿਕਲੇ ਹੁਏ ਔਰ ਰਾਜਾਕੇ ਕਾਨ ਤਕ ਪਹੁਁਚੇ ਹੁਏ, ਕਿਸੀ ਏਕ ਪੁਰੁਸ਼, ਕਿਸੀ ਏਕ ਕੁਟੁਮ੍ਬ ਅਥਵਾ ਕਿਸੀ ਏਕ ਗ੍ਰਾਮਕੋ ਮਹਾ ਵਿਪਤ੍ਤਿਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਐਸੇ ਵਚਨ ਵਹ ਪੈਸ਼ੂਨ੍ਯ ਹੈ . ਕਹੀਂ ਕਭੀ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਰਜਨੋਂਕੇ ਵਿਕ੍ਰੁਤ ਰੂਪਕੋ ਦੇਖਕਰ ਅਥਵਾ ਸੁਨਕਰ ਹਾਸ੍ਯ ਨਾਮਕ ਨੋਕਸ਼ਾਯਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨੇਵਾਲਾ, ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸ਼ੁਭਕੇ ਸਾਥ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰ੍ਮਕਾ