ਵਿਕਾਰਗਤਂ ਹਾਸ੍ਯਕਰ੍ਮ . ਕਰ੍ਣਸ਼ਸ਼੍ਕੁਲੀਵਿਵਰਾਭ੍ਯਰ੍ਣਗੋਚਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰੇਸ਼ਾਮਪ੍ਰੀਤਿਜਨਨਂ ਹਿ ਕਰ੍ਕਸ਼ਵਚਃ . ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਭੂਤਾਭੂਤਦੂਸ਼ਣਪੁਰਸ੍ਸਰਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾ . ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਾਭੂਤਗੁਣਸ੍ਤੁਤਿਰਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ . ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ- ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਵਚਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭਸ਼ੁਦ੍ਧਪਰਿਣਤਿਕਾਰਣਂ ਵਚੋ ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿਰਿਤਿ .
ਸ੍ਵਹਿਤਨਿਹਿਤਚਿਤ੍ਤਾਃ ਸ਼ਾਂਤਸਰ੍ਵਪ੍ਰਚਾਰਾਃ .
ਕਥਮਿਹ ਨ ਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਰ੍ਭਾਜਨਂ ਤੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ..’’
ਤਥਾ ਚ — ਕਾਰਣ, ਪੁਰੁਸ਼ਕੇ ਮੁਂਹਕੇ ਵਿਕਾਰਕੇ ਸਾਥ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਵਾਲਾ, ਵਹ ਹਾਸ੍ਯਕਰ੍ਮ ਹੈ . ਕਰ੍ਣ ਛਿਦ੍ਰਕੇ ਨਿਕਟ ਪਹੁਁਚਨੇਮਾਤ੍ਰਸੇ ਜੋ ਦੂਸਰੋਂਕੋ ਅਪ੍ਰੀਤਿ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਵੇ ਕਰ੍ਕਸ਼ ਵਚਨ ਹੈਂ . ਦੂਸਰੇਕੇ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ - ਅਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਦੂਸ਼ਣਪੂਰ੍ਵਕਕੇ ਵਚਨ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਪਰਕੇ ਸਚ੍ਚੇ ਤਥਾ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਕਹਨੇਵਾਲੇ ਵਚਨ) ਵਹ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾ ਹੈ . ਅਪਨੇ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ - ਅਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਗੁਣੋਂਕੀ ਸ੍ਤੁਤਿ ਵਹ ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਹੈ . — ਇਨ ਸਬ ਅਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਵਚਨੋਂਕੇ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗ ਪੂਰ੍ਵਕ ਸ੍ਵ ਤਥਾ ਪਰਕੋ ਸ਼ੁਭ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰਿਣਤਿਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਵਚਨ ਵਹ ਭਾਸ਼ਾਸਮਿਤਿ ਹੈ .
ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਆਚਾਰ੍ਯਵਰ) ਸ਼੍ਰੀਗੁਣਭਦ੍ਰਸ੍ਵਾਮੀਨੇ (ਆਤ੍ਮਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮੇਂ ੨੨੬ ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਸ਼੍ਲੋੇਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸਬ (ਵਸ੍ਤੁਸ੍ਵਰੂਪ) ਜਾਨ ਲਿਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰ੍ਵ ਸਾਵਦ੍ਯਸੇ ਦੂਰ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸ੍ਵਹਿਤਮੇਂ ਚਿਤ੍ਤਕੋ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਯਾ ਹੈ, ਜਿਨਕੇ ਸਰ੍ਵ ❃ਪ੍ਰਚਾਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤ ਹੁਆ ਹੈ, ਜਿਨਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ੍ਵਪਰਕੋ ਸਫਲ (ਹਿਤਰੂਪ) ਹੈ, ਜੋ ਸਰ੍ਵ ਸਂਕਲ੍ਪ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਵੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤ ਪੁਰੁਸ਼ ਇਸ ਲੋਕਮੇਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਕਾ ਭਾਜਨ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਂਗੇ ? (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਐਸੇ ਮੁਨਿਜਨ ਅਵਸ਼੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕੇ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈਂ .)’’
ਔਰ (੬੨ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —
੧੨੨ ]