ਮੁਕ੍ਤ੍ਯਂਗਨਾਸਂਗਮਹੇਤੁਭੂਤਮ੍ .
ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਨਿਸ਼੍ਠਿਤਾਯ ..੧੫੩..
ਇਹਾਲੋਚਨਾਸ੍ਵੀਕਾਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਮਸਮਤਾਭਾਵਨੋਕ੍ਤਾ .
ਯਃ ਸਹਜਵੈਰਾਗ੍ਯਸੁਧਾਸਿਨ੍ਧੁਨਾਥਡਿਂਡੀਰਪਿਂਡਪਰਿਪਾਂਡੁਰਮਂਡਨਮਂਡਲੀਪ੍ਰਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਹੇਤੁਭੂਤਰਾਕਾਨਿਸ਼ੀ- ਥਿਨੀਨਾਥਃ ਸਦਾਨ੍ਤਰ੍ਮੁਖਾਕਾਰਮਤ੍ਯਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਰਂਜਨਨਿਜਬੋਧਨਿਲਯਂ ਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਰਵ-
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਮੁਕ੍ਤਿਰੂਪੀ ਰਮਣੀਕੇ ਸਂਗਮਕੇ ਹੇਤੁਭੂਤ ਐਸੇ ਇਨ ਆਲੋਚਨਾਕੇ ਭੇਦੋਂਕੋ ਜਾਨਕਰ ਜੋ ਭਵ੍ਯ ਜੀਵ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਸ੍ਥਿਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿਸ਼੍ਠਿਤਕੋ ( – ਉਸ ਨਿਜਾਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲੀਨ ਭਵ੍ਯ ਜੀਵਕੋ) ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਹੋ . ੧੫੩ .
ਗਾਥਾ : ੧੦੯ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ] ਜੋ (ਜੀਵ) [ਪਰਿਣਾਮਮ੍ ] ਪਰਿਣਾਮਕੋ [ਸਮਭਾਵੇ ] ਸਮਭਾਵਮੇਂ [ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ] ਸ੍ਥਾਪਕਰ [ਆਤ੍ਮਾਨਂ ] (ਨਿਜ) ਆਤ੍ਮਾਕੋ [ਪਸ਼੍ਯਤਿ ] ਦੇਖਤਾ ਹੈ, [ਆਲੋਚਨਮ੍ ] ਵਹ ਆਲੋਚਨ ਹੈ . [ਇਤਿ ] ਐਸਾ [ਪਰਮਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ] ਪਰਮ ਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਕਾ [ਉਪਦੇਸ਼ਮ੍ ] ਉਪਦੇਸ਼ [ਜਾਨੀਹਿ ] ਜਾਨ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ, ਆਲੋਚਨਾਕੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰਮਾਤ੍ਰਸੇ ਪਰਮਸਮਤਾਭਾਵਨਾ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ .
ਸਹਜਵੈਰਾਗ੍ਯਰੂਪੀ ਅਮ੍ਰੁਤਸਾਗਰਕੇ ਫੇ ਨ - ਸਮੂਹਕੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਸ਼ੋਭਾਮਣ੍ਡਲਕੀ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਕੇ ਹੇਤੁਭੂਤ ਪੂਰ੍ਣ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਾਨ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਹਜ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮੇਂ ਜ੍ਵਾਰ ਲਾਕਰ ਉਸਕੀ ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਤਾ ਬਢਾਨੇਵਾਲਾ) ਜੋ ਜੀਵ ਸਦਾ ਅਂਤਰ੍ਮੁਖਾਕਾਰ ( – ਸਦਾ ਅਂਤਰ੍ਮੁਖ ਜਿਸਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ ਐਸੇ), ਅਤਿ ਅਪੂਰ੍ਵ, ਨਿਰਂਜਨ