ਯਃ ਪਾਪਾਟਵੀਪਾਵਕੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਭਾਵਨੋਕਰ੍ਮਭ੍ਯਃ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਭਿਨ੍ਨਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਹਜਗੁਣ-[ਨਿਲਯਂ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਭਾਵਨਾਯਾਂ ਭਾਵਯਤਿ ਤਸ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰੁਤਿਕਰਣ-] ਅਭਿਧਾਨਪਰਮਾਲੋਚਨਾਯਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਮਸ੍ਤ੍ਯੇਵੇਤਿ . ਮੂਢ ਹੈ . ਮੋਹਕੇ ਅਭਾਵਸੇ ਯਹ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤੀ ਹੈ — ਕਿ ਜਿਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਨੇ ਦਿਸ਼ਾਮਣ੍ਡਲਕੋ ਧਵਲਿਤ ( – ਉਜ੍ਜ੍ਵਲ) ਕਿਯਾ ਹੈ ਤਥਾ ਸਹਜ ਅਵਸ੍ਥਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀ ਹੈ .੧੬੧.
ਗਾਥਾ : ੧੧੧ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਭਾਵਨਾਯਾਮ੍ ] ਜੋ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਭਾਵਨਾਮੇਂ [ਕਰ੍ਮਣਃ ਭਿਨ੍ਨਮ੍ ] ਕਰ੍ਮਸੇ ਭਿਨ੍ਨ [ਆਤ੍ਮਾਨਂ ] ਆਤ੍ਮਾਕੋ — [ਵਿਮਲਗੁਣਨਿਲਯਂ ] ਕਿ ਜੋ ਵਿਮਲ ਗੁਣੋਂਕਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਉਸੇ — [ਭਾਵਯਤਿ ] ਭਾਤਾ ਹੈ, [ਅਵਿਕ੍ਰੁਤਿਕਰਣਮ੍ ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਮ੍ ] ਉਸ ਜੀਵਕੋ ਅਵਿਕ੍ਰੁਤਿਕਰਣ ਜਾਨਨਾ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗੀ ਜੀਵਕੀ ਪਰਿਣਤਿਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਾ (ਮੁਖ੍ਯ ਪਰਿਣਤਿਕਾ) ਕਥਨ ਹੈ .
ਪਾਪਰੂਪੀ ਅਟਵੀਕੋ ਜਲਾਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਅਗ੍ਨਿ ਸਮਾਨ ਐਸਾ ਜੋ ਜੀਵ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮ, ਭਾਵਕਰ੍ਮ ਔਰ ਨੋਕਰ੍ਮਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਆਤ੍ਮਾਕੋ — ਕਿ ਜੋ ਸਹਜ ਗੁਣੋਂਕਾ ਨਿਧਾਨ ਹੈ ਉਸੇ — ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਭਾਵਨਾਮੇਂ ਭਾਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਵਿਕ੍ਰੁਤਿਕਰਣ-ਨਾਮਕ ਪਰਮ - ਆਲੋਚਨਾਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਵਰ੍ਤਤਾ ਹੀ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੧੧ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਨੌ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]