ਯਥਾ ਮੇਰੋਰਧੋਭਾਗਸ੍ਥਿਤਸੁਵਰ੍ਣਰਾਸ਼ੇਰਪਿ ਸੁਵਰ੍ਣਤ੍ਵਂ, ਅਭਵ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਤਥਾ ਪਰਮਸ੍ਵਭਾਵਤ੍ਵਂ; ਵਸ੍ਤੁਨਿਸ਼੍ਠਂ, ਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰਯੋਗ੍ਯਮ੍ . ਸੁਦ੍ਰਸ਼ਾਮਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਾਨਾਂ ਸਫਲੀਭੂਤੋਯਂ ਪਰਮਭਾਵਃ ਸਦਾ ਨਿਰਂਜਨਤ੍ਵਾਤ੍; ਯਤਃ ਸਕਲਕਰ੍ਮਵਿਸ਼ਮਵਿਸ਼ਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰੁਥੁਮੂਲਨਿਰ੍ਮੂਲਨਸਮਰ੍ਥਤ੍ਵਾਤ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਯਪਰਮਾਲੋਚਨਾਵਿਕਲ੍ਪਸਂਭਵਾ- ਲੁਂਛਨਾਭਿਧਾਨਮ੍ ਅਨੇਨ ਪਰਮਪਂਚਮਭਾਵੇਨ ਅਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਸ੍ਯ ਸਿਧ੍ਯਤੀਤਿ .
ਕਰ੍ਮਾਰਾਤਿਸ੍ਫੁ ਟਿਤਸਹਜਾਵਸ੍ਥਯਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਯਃ .
ਏਕਾਕਾਰਃ ਸ੍ਵਰਸਵਿਸਰਾਪੂਰ੍ਣਪੁਣ੍ਯਃ ਪੁਰਾਣਃ ..੧੬੦..
ਮਤ੍ਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਵਸ਼ਗਤਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਮੁਗ੍ਧਾ .
ਮੋਹਾਭਾਵਾਤ੍ਸ੍ਫੁ ਟਿਤਸਹਜਾਵਸ੍ਥਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ..੧੬੧..
ਲਿਯੇ ਅਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ ) . ਸੁਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਯੋਂਕੋ — ਅਤਿ ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵੋਂਕੋ — ਯਹ ਪਰਮਭਾਵ ਸਦਾ ਨਿਰਂਜਨਪਨੇਕੇ ਕਾਰਣ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਦਾ ਨਿਰਂਜਨਰੂਪਸੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸਿਤ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ) ਸਫਲ ਹੁਆ ਹੈ; ਜਿਸਸੇ, ਇਸ ਪਰਮ ਪਂਚਮਭਾਵ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਤਿ - ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵਕੋ ਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਪਰਮ - ਆਲੋਚਨਾਕੇ ਭੇਦਰੂਪਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨੇਵਾਲਾ ‘ਆਲੁਂਛਨ’ ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਕਾਰਣ ਕਿ ਵਹ ਪਰਮਭਾਵ ਸਮਸ੍ਤ ਕਰ੍ਮਰੂਪੀ ਵਿਸ਼ਮ - ਵਿਸ਼ਵ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੂਲਕੋ ਉਖਾੜ ਦੇਨੇਮੇਂ ਸਮਰ੍ਥ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੧੦ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਦੋ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ ਕਰ੍ਮਕੀ ਦੂਰੀਕੇ ਕਾਰਣ ਪ੍ਰਗਟ ਸਹਜਾਵਸ੍ਥਾਪੂਰ੍ਵਕ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਆਤ੍ਮਨਿਸ਼੍ਠਾਪਰਾਯਣ (ਆਤ੍ਮਸ੍ਥਿਤ) ਸਮਸ੍ਤ ਮੁਨਿਯੋਂਕੋ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਏਕਾਕਾਰ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਦਾ ਏਕਰੂਪ ਹੈ ), ਜੋ ਨਿਜ ਰਸਕੇ ਫੈ ਲਾਵਸੇ ਭਰਪੂਰ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ ਔਰ ਜੋ ਪੁਰਾਣ (ਸਨਾਤਨ) ਹੈ, ਵਹ ਸ਼ੁਦ੍ਧ - ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਏਕ ਪਂਚਮ ਭਾਵ ਸਦਾ ਜਯਵਨ੍ਤ ਹੈ .੧੬੦.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਅਨਾਦਿ ਸਂਸਾਰਸੇ ਸਮਸ੍ਤ ਜਨਤਾਕੋ ( – ਜਨਸਮੂਹਕੋ) ਤੀਵ੍ਰ ਮੋਹਕੇ ਉਦਯਕੇ ਕਾਰਣ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿ ਸਦਾ ਮਤ੍ਤ ਹੈ, ਕਾਮਕੇ ਵਸ਼ ਹੈ ਔਰ ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਕਾਰ੍ਯਮੇਂ
੨੧੮ ]