ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ .
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਯਾਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀਸ਼ਃ ..੧੭੩..
ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਬਾਧਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਮਰਸ਼ਰਗਹਨਾਨੀਕਦਾਵਾਗ੍ਨਿਰੂਪਮ੍ .
ਤਦ੍ਵਨ੍ਦੇ ਸਾਧੁਵਨ੍ਦ੍ਯਂ ਜਨਨਜਲਨਿਧੌ ਲਂਘਨੇ ਯਾਨਪਾਤ੍ਰਮ੍ ..੧੭੪..
ਵਿਦਧਤਿ ਪਰਂ ਬ੍ਰੂਮਃ ਕਿਂ ਤੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨ ਏਵ ਹਿ .
ਪਦਮਿਦਮਹੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੂਯੋਪਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰਾਗਤਾਮ੍ ..੧੭੫..
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁ ਜੀਵ ਤੀਨ ਲੋਕਕੋ ਜਾਨਨੇਵਾਲੇ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ ਭਲੀਭਾਁਤਿ ਜਾਨਕਰ ਉਸਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿਕੇ ਹੇਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਸ਼ੀਲਕਾ (ਚਾਰਿਤ੍ਰਕਾ) ਆਚਰਣ ਕਰਕੇ, ਸਿਦ੍ਧਿਰੂਪੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾ ਸ੍ਵਾਮੀ ਹੋਤਾ ਹੈ — ਸਿਦ੍ਧਿਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੈ .੧੭੩.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਂ ਮਗ੍ਨ ਐਸੇ ਜਿਨਮੁਨਿਕੇ ਹ੍ਰੁਦਯਕਮਲਕੀ ਕੇਸਰਮੇਂ ਜੋ ਆਨਨ੍ਦ ਸਹਿਤ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਧਾ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵਕੇ ਬਾਣੋਂਕੀ ਗਹਨ ( – ਦੁਰ੍ਭੇਦ੍ਯ) ਸੇਨਾਕੋ ਜਲਾ ਦੇਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਦਾਵਾਨਲ ਸਮਾਨ ਹੈ ਔਰ ਜਿਸਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜ੍ਞਾਨਰੂਪ ਦੀਪਕ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮੁਨਿਯੋਂਕੇ ਮਨੋਗ੍ਰੁਹਕੇ ਘੋਰ ਅਂਧਕਾਰਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ ਹੈ, ਉਸੇ — ਸਾਧੁਓਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਵਂਦ੍ਯ ਤਥਾ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਣਵਕੋ ਲਾਁਘ ਜਾਨੇਮੇਂ ਨੌਕਾਰੂਪ ਉਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ — ਮੈਂ ਵਂਦਨ ਕਰਤਾ ਹੂਁ .੧੭੪.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਹਮ ਪੂਛਤੇ ਹੈਂ ਕਿ — ਜੋ ਸਮਗ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ਦੂਸਰੇਕੋ ‘ਯਹ ਨਵੀਨ ਪਾਪ ਕਰ’ ਐਸਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਤੇ ਹੈਂ, ਵੇ ਕ੍ਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਹੈਂ ? ਅਹੋ ! ਖੇਦ ਹੈ