ਸਤਤਸੁਲਭਂ ਭਾਸ੍ਵਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਂ ਸਮਤਾਲਯਮ੍ .
ਸ੍ਫੁ ਟਿਤਸਹਜਾਵਸ੍ਥਂ ਲੀਨਂ ਮਹਿਮ੍ਨਿ ਨਿਜੇਨਿਸ਼ਮ੍ ..੧੭੬..
ਸਕਲਵਿਮਲਜ੍ਞਾਨਾਵਾਸਂ ਨਿਰਾਵਰਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ .
ਕਿਮਪਿ ਮਨਸਾਂ ਵਾਚਾਂ ਦੂਰਂ ਮੁਨੇਰਪਿ ਤਨ੍ਨੁਮਃ ..੧੭੭..
ਪ੍ਰਤਿਦਿਨੋਦਯਚਾਰੁਹਿਮਦ੍ਯੁਤਿਃ .
ਪ੍ਰਹਤਮੋਹਤਮਸ੍ਸਮਿਤਿਰ੍ਜਿਨਃ ..੧੭੮..
ਕਿ ਵੇ ਹ੍ਰੁਦਯਮੇਂ ਵਿਲਸਿਤ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜ੍ਞਾਨਰੂਪ ਔਰ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮ ❃ਪਿਂਡਰੂਪ ਇਸ ਪਦਕੋ ਜਾਨਕਰ ਪੁਨਃ ਭੀ ਸਰਾਗਤਾਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ! ੧੭੫.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਤਤ੍ਤ੍ਵੋਂਮੇਂ ਵਹ ਸਹਜ ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਜਯਵਨ੍ਤ ਹੈ — ਕਿ ਜੋ ਸਦਾ ਅਨਾਕੁਲ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਸੁਲਭ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਯੋਂਕੋ ਸਮਤਾਕਾ ਘਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਕਲਾ ਸਹਿਤ ਵਿਕਸਿਤ ਨਿਜ ਗੁਣੋਂਸੇ ਪ੍ਰਫੁ ਲ੍ਲਿਤ (ਖਿਲਾ ਹੁਆ) ਹੈ, ਜਿਸਕੀ ਸਹਜ ਅਵਸ੍ਥਾ ਸ੍ਫੁ ਟਿਤ ( – ਪ੍ਰਕਟਿਤ) ਹੈ ਔਰ ਜੋ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਨਿਜ ਮਹਿਮਾਮੇਂ ਲੀਨ ਹੈ .੧੭੬.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਸਾਤ ਤਤ੍ਤ੍ਵੋਂਮੇਂ ਸਹਜ ਪਰਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਨਿਰ੍ਮਲ ਹੈ, ਸਕਲ - ਵਿਮਲ (ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਿਮਲ) ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਆਵਾਸ ਹੈ, ਨਿਰਾਵਰਣ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ (ਕਲ੍ਯਾਣਮਯ) ਹੈ, ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ - ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਹੈ, ਨਿਤ੍ਯ ਹੈ, ਬਾਹ੍ਯ ਪ੍ਰਪਂਚਸੇ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖ ਹੈ ਔਰ ਮੁਨਿਕੋ ਭੀ ਮਨਸੇ ਤਥਾ ਵਾਣੀਸੇ ਅਤਿ ਦੂਰ ਹੈ; ਉਸੇ ਹਮ ਨਮਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ .੧੭੭.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ (ਜਿਨ) ਸ਼ਾਨ੍ਤ ਰਸਰੂਪੀ ਅਮ੍ਰੁਤਕੇ ਸਮੁਦ੍ਰਕੋ (ਉਛਾਲਨੇਕੇ ❃ ਪਿਂਡ = (੧) ਪਦਾਰ੍ਥ; (੨) ਬਲ .
੨੨੬ ]