ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਸਦਾਨ੍ਤਰ੍ਮੁਖਤਯਾ ਪ੍ਰਤਪਨਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਪਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਭਵਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਆਸਂਸਾਰਤ ਏਵ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਸਂਦੋਹੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਭਾਵਾਤ੍ਮਕਃ ਪਂਚਸਂਸਾਰਸਂਵਰ੍ਧਨਸਮਰ੍ਥਃ ਪਰਮਤਪਸ਼੍ਚਰਣੇਨ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ, ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨੁਸ਼੍ਠਾਨਨਿਸ਼੍ਠਂ ਪਰਮਤਪਸ਼੍ਚਰਣਮੇਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯਭਿਹਿਤਮ੍ . ਮੂਲ ਹੈ ) ਔਰ ਜਿਸਨੇ ਸਂਸਾਰਵ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਕੇ ਮੂਲਕਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ ਹੈ — ਐਸੇ ਇਸ ਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ ਮੈਂ ਨਿਤ੍ਯ ਨਮਨ ਕਰਤਾ ਹੂਁ . ੧੮੮ .
ਗਾਥਾ : ੧੧੮ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਅਨਨ੍ਤਾਨਨ੍ਤਭਵੇਨ ] ਅਨਨ੍ਤਾਨਨ੍ਤ ਭਵੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ [ਸਮਰ੍ਜਿਤਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਸਂਦੋਹਃ ] ਉਪਾਰ੍ਜਿਤ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਕਰ੍ਮਰਾਸ਼ਿ [ਤਪਸ਼੍ਚਰਣੇਨ ] ਤਪਸ਼੍ਚਰਣਸੇ [ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ] ਨਸ਼੍ਟ ਹੋਤੀ ਹੈ; [ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ] ਇਸਲਿਯੇ [ਤਪਃ ] ਤਪ [ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ] ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ (ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ), ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਂ ਸਦਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਮੁਖ ਰਹਕਰ ਜੋ ਪ੍ਰਤਪਨ ਵਹ ਤਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਲੀਨ ਰਹਕਰ ਪ੍ਰਤਪਨਾ — ਪ੍ਰਤਾਪਵਨ੍ਤ ਵਰ੍ਤਨਾ ਸੋ ਤਪ ਹੈ ਔਰ ਵਹ ਤਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ ਹੈ ) ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਅਨਾਦਿ ਸਂਸਾਰਸੇ ਹੀ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤ ਦ੍ਰਵ੍ਯਭਾਵਾਤ੍ਮਕ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਕਰ੍ਮੋਂਕਾ ਸਮੂਹ — ਕਿ ਜੋ ਪਾਁਚ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ( – ਪਾਁਚ ਪਰਾਵਰ੍ਤਨਰੂਪ) ਸਂਸਾਰਕਾ ਸਂਵਰ੍ਧਨ ਕਰਨੇਮੇਂ ਸਮਰ੍ਥ ਹੈ ਵਹ — ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਲਕ੍ਸ਼ਣ (ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿ ਜਿਸਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਹੈ ਐਸੇ) ਪਰਮਤਪਸ਼੍ਚਰਣਸੇ ਵਿਲਯਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨੁਸ਼੍ਠਾਨਨਿਸ਼੍ਠ ( – ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਾਕੇ ਆਚਰਣਮੇਂ ਲੀਨ) ਪਰਮਤਪਸ਼੍ਚਰਣ ਹੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ ਹੈ ਐਸਾ ਕਹਾ ਗਯਾ ਹੈ .
੨੩੮ ]