ਨਿਤ੍ਯਜ੍ਯੋਤਿਃਪ੍ਰਤਿਹਤਤਮਃਪੁਂਜਮਾਦ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍ .
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਤਰਸਾ ਸੋਯਮਾਚਾਰਰਾਸ਼ਿਃ ..੧੯੦..
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਿਸਨੇ ਨਿਤ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਤਿਮਿਰਪੁਂਜਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ – ਅਂਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਕਲਾ ਸਹਿਤ ਹੈ ਤਥਾ ਜੋ ਆਨਨ੍ਦਮੂਰ੍ਤਿ ਹੈ — ਐਸੇ ਏਕ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਜੋ ਜੀਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਅਵਿਚਲ ੧ਮਨਵਾਲਾ ਹੋਕਰ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਧ੍ਯਾਤਾ ਹੈ, ਸੋ ਯਹ ੨ਆਚਾਰਰਾਸ਼ਿ ਜੀਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ .੧੯੦.
ਗਾਥਾ : ੧੨੦ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਵਚਨਰਚਨਾਨਾਮ੍ ] ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਵਚਨ- ਰਚਨਾਕਾ ਔਰ [ਰਾਗਾਦਿਭਾਵਵਾਰਣਮ੍ ] ਰਾਗਾਦਿਭਾਵੋਂਕਾ ਨਿਵਾਰਣ [ਕ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ] ਕਰਕੇ [ਯਃ ] ਜੋ [ਆਤ੍ਮਾਨਮ੍ ] ਆਤ੍ਮਾਕੋ [ਧ੍ਯਾਯਤਿ ] ਧ੍ਯਾਤਾ ਹੈ, [ਤਸ੍ਯ ਤੁ ] ਉਸੇ [ਨਿਯਮਾਤ੍ ] ਨਿਯਮਸੇ ( – ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਰੂਪਸੇ) [ਨਿਯਮਃ ਭਵੇਤ੍ ] ਨਿਯਮ ਹੈ
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਨਿਯਮਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
੧ – ਮਨ = ਭਾਵ .
੨ – ਆਚਾਰਰਾਸ਼ਿ = ਚਾਰਿਤ੍ਰਪੁਂਜ; ਚਾਰਿਤ੍ਰਸਮੂਹਰੂਪ .