ਸਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਸਾਧੁਰਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਃ ਨਿਜੇਨਾਖਂਡਾਦ੍ਵੈਤਪਰਮਾਨਂਦਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਨਿਜਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਨਕ੍ਤਿ , ਸ ਪਰਮਤਪੋਧਨ ਏਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯੋਪਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਯੁਕ੍ਤ : . ਇਤਰਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯਪ੍ਰਪਂਚਸੁਖਸ੍ਯ ਕਥਂ ਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਰ੍ਭਵਤਿ .
ਜੀਵ — ਨਿਜ ਅਖਣ੍ਡ ਅਦ੍ਵੈਤ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੂਪਕੇ ਸਾਥ ਨਿਜ ਕਾਰਣਪਰਮਾਤ੍ਮਾਕੋ ਜੋੜਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਪਰਮ ਤਪੋਧਨ ਹੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਉਪਯੋਗਭਕ੍ਤਿਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੂਸਰੇਕੋ — ਬਾਹ੍ਯ ਪ੍ਰਪਂਚਮੇਂ ਸੁਖੀ ਹੋ ਉਸੇ — ਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਕਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ? ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਯਤ੍ਨਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟ ਜੋ ਮਨੋਗਤਿ ਉਸਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੇਂ ਸਂਯੋਗ ਹੋਨਾ ( – ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਯਤ੍ਨਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਰਕੀ ਚਿਤ੍ਤਪਰਿਣਤਿਕਾ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲਗਨਾ) ਉਸੇ ਯੋਗ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ .’’
ਔਰ (ਇਸ ੧੩੭ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ ਯਹ ਆਤ੍ਮਾ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਆਤ੍ਮਾਕੇ ਸਾਥ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਜੋੜਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਯੋਗਭਕ੍ਤਿਵਾਲਾ ਹੈ .੨੨੮.