ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਸੂਤ੍ਰਵਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰੂਪਮੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਅਤ੍ਯਪੂਰ੍ਵਨਿਰੁਪਰਾਗਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਾਤ੍ਮਕਨਿਜਚਿਦ੍ਵਿਲਾਸਲਕ੍ਸ਼ਣਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਪਰਮਸਮਾਧਿਨਾ ਨਿਖਿਲ- ਮੋਹਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ਾਦਿਵਿਵਿਧਵਿਕਲ੍ਪਾਭਾਵੇ ਪਰਮਸਮਰਸੀਭਾਵੇਨ ਨਿਃਸ਼ੇਸ਼ਤੋਨ੍ਤਰ੍ਮੁਖਨਿਜਕਾਰਣਸਮਯ- ਸਾਰਸ੍ਵਰੂਪਮਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਃ ਸਦਾ ਯੁਨਕ੍ਤ੍ਯੇਵ, ਤਸ੍ਯ ਖਲੁ ਨਿਸ਼੍ਚਯਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਰ੍ਨਾਨ੍ਯੇਸ਼ਾਮ੍ ਇਤਿ .
ਗਾਥਾ : ੧੩੮ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ਸਾਧੁ ਤੁ ] ਜੋ ਸਾਧੁ [ਸਰ੍ਵਵਿਕਲ੍ਪਾਭਾਵੇ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਨਕ੍ਤਿ ] ਸਰ੍ਵ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਕੇ ਅਭਾਵਮੇਂ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਲਗਾਤਾ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਜੋੜਕਰ ਸਰ੍ਵ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਕਾ ਅਭਾਵ ਕਰਤਾ ਹੈ ), [ਸਃ ] ਵਹ [ਯੋਗਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ] ਯੋਗਭਕ੍ਤਿਵਾਲਾ ਹੈ; [ਇਤਰਸ੍ਯ ਚ ] ਦੂਸਰੇਕੋ [ਯੋਗਃ ] ਯੋਗ [ਕਥਮ੍ ] ਕਿਸਪ੍ਰਕਾਰ [ਭਵੇਤ੍ ] ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ?
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ਭੀ ਪੂਰ੍ਵ ਸੂਤ੍ਰਕੀ ਭਾਁਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਯੋਗਭਕ੍ਤਿਕਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਕਹਾ ਹੈ .
ਅਤਿ – ਅਪੂਰ੍ਵ ੧ਨਿਰੁਪਰਾਗ ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਾਤ੍ਮਕ, ੨ਨਿਜਚਿਦ੍ਵਿਲਾਸਲਕ੍ਸ਼ਣ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਪਰਮਸਮਾਧਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਮਸ੍ਤ ਮੋਹਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ਾਦਿ ਵਿਵਿਧ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇ ਪਰ, ਪਰਮਸਮਰਸੀਭਾਵਕੇ ਸਾਥ ਜੋੜਤਾ ਹੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਹੈ; ਦੂਸਰੋਂਕੋ ਨਹੀਂ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੩੮ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਭੇਦਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇ ਪਰ ਯਹ ੪ਅਨੁਤ੍ਤਮ ਯੋਗਭਕ੍ਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ; ਉਸਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਯੋਗਿਯੋਂਕੋ ਆਤ੍ਮਲਬ੍ਧਿਰੂਪ ਐਸੀ ਵਹ ( – ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ) ਮੁਕ੍ਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ .੨੨੯.
੨੭੬ ]
੩ਨਿਰਵਸ਼ੇਸ਼ਰੂਪਸੇ ਅਂਤਰ੍ਮੁਖ ਨਿਜ ਕਾਰਣਸਮਯਸਾਰਸ੍ਵਰੂਪਕੋ ਜੋ ਅਤਿ - ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵ ਸਦਾ
੧ – ਨਿਰੁਪਰਾਗ = ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰ; ਸ਼ੁਦ੍ਧ . [ਪਰਮ ਸਮਾਧਿ ਅਤਿ-ਅਪੂਰ੍ਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਰਤ੍ਨਤ੍ਰਯਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ . ]
੨ – ਪਰਮ ਸਮਾਧਿਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਨਿਜ ਚੈਤਨ੍ਯਕਾ ਵਿਲਾਸ ਹੈ .
੩ – ਨਿਰਵਸ਼ੇਸ਼ = ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ . [ਕਾਰਣਸਮਯਸਾਰਸ੍ਵਰੂਪ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਅਨ੍ਤਰ੍ਮੁਖ ਹੈ . ]
੪ – ਅਨੁਤ੍ਤਮ = ਜਿਸਸੇ ਦੂਸਰਾ ਕੁਛ ਉਤ੍ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਐਸੀ; ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ .