ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਯਵਸ਼ਸ੍ਯਾਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਜੀਵਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮਭਿਹਿਤਮ੍.
ਯਃ ਖਲੁ ਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਵਦਨਾਰਵਿਨ੍ਦਵਿਨਿਰ੍ਗਤਪਰਮਾਚਾਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਰਮੇਣ ਸਦਾ ਸਂਯਤਃ ਸਨ੍ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗੇ ਚਰਤਿ, ਵ੍ਯਾਵਹਾਰਿਕਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਪਰਿਣਤਃ ਅਤ ਏਵ ਚਰਣਕਰਣਪ੍ਰਧਾਨਃ, ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਾਲਮਵਲੋਕਯਨ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਰੋਤਿ, ਦੈਨਂ ਦੈਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਹਾਰਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਕਰੋਤਿ, ਤਿਸ੍ਰੁਸ਼ੁ ਸਂਧ੍ਯਾਸੁ ਭਗਵਦਰ੍ਹਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਮੁਖਰਮੁਖਾਰਵਿਨ੍ਦੋ ਭਵਤਿ, ਤ੍ਰਿਕਾਲੇਸ਼ੁ ਚ ਨਿਯਮਪਰਾਯਣਃ ਇਤ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰੇਪ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ਕ੍ਰਿਯਾਤਤ੍ਪਰਃ, ਪਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮਾਸਿਕਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸਿਕਸਾਂਵਤ੍ਸਰਿਕਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣਾਕਰ੍ਣਨ-
ਗਾਥਾ : ੧੪੪ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ] ਜੋ (ਜੀਵ ) [ਸਂਯਤਃ ] ਸਂਯਤ ਰਹਤਾ ਹੁਆ [ਖਲੁ ] ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ [ਸ਼ੁਭਭਾਵੇ ] ਸ਼ੁਭ ਭਾਵਮੇਂ [ਚਰਤਿ ] ਚਰਤਾ — ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾ ਹੈ, [ਸਃ ] ਵਹ [ਅਨ੍ਯਵਸ਼ਃ ਭਵੇਤ੍ ] ਅਨ੍ਯਵਸ਼ ਹੈ; [ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ] ਇਸਲਿਯੇ [ਤਸ੍ਯ ਤੁ ] ਉਸੇ [ਆਵਸ਼੍ਯਕਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਰ੍ਮ ] ਆਵਸ਼੍ਯਕਸ੍ਵਰੂਪ ਕਰ੍ਮ [ਨ ਭਵੇਤ੍ ] ਨਹੀਂ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ਭੀ (ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ ਭੀ ), ਅਨ੍ਯਵਸ਼ ਐਸੇ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਜੀਵਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਕਹਾ ਹੈ .
ਜੋ (ਸ਼੍ਰਮਣ ) ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਕੇ ਮੁਖਾਰਵਿਨ੍ਦਸੇ ਨਿਕਲੇ ਹੁਏ ਪਰਮ-ਆਚਾਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ਕ੍ਰਮਸੇ (ਰੀਤਿਸੇ ) ਸਦਾ ਸਂਯਤ ਰਹਤਾ ਹੁਆ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗਮੇਂ ਚਰਤਾ — ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾ ਹੈ; ਵ੍ਯਾਵਹਾਰਿਕ ਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਮੇਂ ਪਰਿਣਤ ਰਹਤਾ ਹੈ ਇਸੀਲਿਯੇ ❃ਚਰਣਕਰਣਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ; ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਾਲਕਾ ਅਵਲੋਕਨ ਕਰਤਾ ਹੁਆ ( – ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਯੋਗ੍ਯ ਕਾਲਕਾ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖਕਰ ) ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕ੍ਰਿਯਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧ ਆਹਾਰਕਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਤੀਨ ਸਂਧ੍ਯਾਓਂਕੇ ਸਮਯ ( – ਪ੍ਰਾਤਃ, ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨ ਤਥਾ ਸਾਯਂਕਾਲ ) ਭਗਵਾਨ ਅਰ੍ਹਤ੍ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਕੀ ਲਾਖੋਂ ਸ੍ਤੁਤਿ ਮੁਖਕਮਲਸੇ ਬੋਲਤਾ ਹੈ, ਤੀਨੋਂ ਕਾਲ ਨਿਯਮਪਰਾਯਣ ਰਹਤਾ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਤੀਨੋਂ ਸਮਯਕੇ ਨਿਯਮੋਂਮੇਂ ਤਤ੍ਪਰ ਰਹਤਾ ਹੈ ), — ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ (ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਿਲਕਰ) ਗ੍ਯਾਰਹ ਕ੍ਰਿਯਾਓਂਮੇਂ ਤਤ੍ਪਰ ਰਹਤਾ ਹੈ; ਪਾਕ੍ਸ਼ਿਕ, ਮਾਸਿਕ, ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸਿਕ ਤਥਾ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਿਕ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਮਣ ਸੁਨਨੇਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ ਸਨ੍ਤੋਸ਼ਸੇ ਜਿਸਕਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਸੇ ਛਾ ਜਾਤਾ ਹੈ; ਅਨਸ਼ਨ, ਅਵਮੌਦਰ੍ਯ, ਰਸਪਰਿਤ੍ਯਾਗ, ਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਨ, ਵਿਵਿਕ੍ਤ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨ ਔਰ ਕਾਯਕ੍ਲੇਸ਼ ਨਾਮਕੇ ਛਹ ਬਾਹ੍ਯ ਤਪਮੇਂ ਜੋ ਸਤਤ ਉਤ੍ਸਾਹਪਰਾਯਣ ਰਹਤਾ ਹੈ; ❃ ਚਰਣਕਰਣਪ੍ਰਧਾਨ = ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਣਕੇ ਪਰਿਣਾਮ ਜਿਸੇ ਮੁਖ੍ਯ ਹੈਂ ਐਸਾ .