Show bookmarks Hide bookmarks

[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਿਸਨੇ ਸੁਨ੍ਦਰ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਔਰ ਸੁਵਰ੍ਣਕੀ ਸ੍ਪ੍ਰੁਹਾਕੋ ਨਸ਼੍ਟ ਕਿਯਾ ਹੈ ਐਸੇ ਹੇ ਯੋਗੀਸਮੂਹਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਯੋਗੀ ! ਤੂ ਹਮਾਰਾ — ਕਾਮਦੇਵਰੂਪੀ ਭੀਲਕੇ ਤੀਰਸੇ ਘਾਯਲ ਚਿਤ੍ਤਵਾਲੇਕਾ — ਭਵਰੂਪੀ ਅਰਣ੍ਯਮੇਂ ਸ਼ਰਣ ਹੈ .੨੫੦.

[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਅਨਸ਼ਨਾਦਿ ਤਪਸ਼੍ਚਰਣੋਂਕਾ ਫਲ ਸ਼ਰੀਰਕਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ( – ਸੂਖਨਾ ) ਹੀ ਹੈ, ਦੂਸਰਾ ਨਹੀਂ . (ਪਰਨ੍ਤੁ ) ਹੇ ਸ੍ਵਵਸ਼ ! (ਹੇ ਆਤ੍ਮਵਸ਼ ਮੁਨਿ ! ) ਤੇਰੇ ਚਰਣਕਮਲਯੁਗਲਕੇ ਚਿਂਤਨਸੇ ਮੇਰਾ ਜਨ੍ਮ ਸਦਾ ਸਫਲ ਹੈ .੨੫੧.

[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਿਸਨੇ ਨਿਜ ਰਸਕੇ ਵਿਸ੍ਤਾਰਰੂਪੀ ਪੂਰ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪਾਪੋਂਕੋ ਸਰ੍ਵ ਓਰਸੇ ਧੋ ਡਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਹਜ ਸਮਤਾਰਸਸੇ ਪੂਰ੍ਣ ਭਰਾ ਹੋਨੇਸੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣ (ਸਨਾਤਨ ) ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਮਨਮੇਂ ਸਦਾ ਸੁਸ੍ਥਿਤ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜੋ ਸਦਾ ਮਨਕੋ – ਭਾਵਕੋ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ ) ਔਰ ਜੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਸਿਦ੍ਧ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਸਿਦ੍ਧਭਗਵਾਨ ਸਮਾਨ ਹੈ ) — ਐਸਾ ਸਹਜ ਤੇਜਰਾਸ਼ਿਮੇਂ ਮਗ੍ਨ ਜੀਵ ਜਯਵਨ੍ਤ ਹੈ .੨੫੨.