ਨਿਯਮਸਾਰ
[ ਭਗਵਾਨਸ਼੍ਰੀਕੁਂਦਕੁਂਦ-
(ਅਨੁਸ਼੍ਟੁਭ੍)
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਵੀਤਰਾਗਸ੍ਯ ਸ੍ਵਵਸ਼ਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ .
ਨ ਕਾਮਪਿ ਭਿਦਾਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਮੋ ਹਾ ਜਡਾ ਵਯਮ੍ ..੨੫੩..
(ਅਨੁਸ਼੍ਟੁਭ੍)
ਏਕ ਏਵ ਸਦਾ ਧਨ੍ਯੋ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ .
ਸ੍ਵਵਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭ੍ਯੋ ਬਹਿਸ੍ਤਿਸ਼੍ਠਤ੍ਯਨਨ੍ਯਧੀਃ ..੨੫੪..
ਆਵਾਸਂ ਜਇ ਇਚ੍ਛਸਿ ਅਪ੍ਪਸਹਾਵੇਸੁ ਕੁਣਦਿ ਥਿਰਭਾਵਂ .
ਤੇਣ ਦੁ ਸਾਮਣ੍ਣਗੁਣਂ ਸਂਪੁਣ੍ਣਂ ਹੋਦਿ ਜੀਵਸ੍ਸ ..੧੪੭..
ਆਵਸ਼੍ਯਕਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਭਾਵੇਸ਼ੁ ਕਰੋਸ਼ਿ ਸ੍ਥਿਰਭਾਵਮ੍ .
ਤੇਨ ਤੁ ਸਾਮਾਯਿਕਗੁਣਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵਤਿ ਜੀਵਸ੍ਯ ..੧੪੭..
ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਾਵਸ਼੍ਯਕਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯਸ੍ਵਰੂਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਤਤ੍ .
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ - ਵੀਤਰਾਗਮੇਂ ਔਰ ਇਸ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਯੋਗੀਮੇਂ ਕਭੀ ਕੁਛ ਭੀ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤਥਾਪਿ ਅਰੇਰੇ ! ਹਮ ਜੜ ਹੈਂ ਕਿ ਉਨਮੇਂ ਭੇਦ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ . ੨੫੩ .
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਇਸ ਜਨ੍ਮਮੇਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ ਮਹਾਮੁਨਿ ਏਕ ਹੀ ਸਦਾ ਧਨ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਨਨ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਵਾਲਾ ਰਹਤਾ ਹੁਆ ( – ਨਿਜਾਤ੍ਮਾਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਅਨ੍ਯਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਲੀਨ ਨ ਹੋਤਾ ਹੁਆ ) ਸਰ੍ਵ ਕਰ੍ਮੋਂਸੇ ਬਾਹਰ ਰਹਤਾ ਹੈ . ੨੫੪ .
ਗਾਥਾ : ੧੪੭ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਦਿ ] ਯਦਿ ਤੂ [ਆਵਸ਼੍ਯਕਮ੍ ਇਚ੍ਛਸਿ ] ਆਵਸ਼੍ਯਕਕੋ ਚਾਹਤਾ ਹੈ ਤੋ ਤੂ [ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਭਾਵੇਸ਼ੁ ] ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਭਾਵੋਂਮੇਂ [ਸ੍ਥਿਰਭਾਵਮ੍ ] ਸ੍ਥਿਰਭਾਵ [ਕਰੋਸ਼ਿ ] ਕਰਤਾ ਹੈ; [ਤੇਨ ਤੁ ] ਉਸਸੇ [ਜੀਵਸ੍ਯ ] ਜੀਵਕੋ [ਸਾਮਾਯਿਕਗੁਣਂ ] ਸਾਮਾਯਿਕਗੁਣ [ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵਤਿ ] ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਆਵਸ਼੍ਯਕਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਕਾ ਜੋ ਉਪਾਯ ਉਸਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
ਆਵਸ਼੍ਯਕਾ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਹੁਆ ਤੂ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਮੇਂ ਕਰੇ .
ਹੋਤਾ ਇਸੀਸੇ ਜੀਵ ਸਾਮਾਯਿਕ ਸੁਗੁਣ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਰੇ ..੧੪੭..
੨੯੬ ]