ਜੋ ਧਮ੍ਮਸੁਕ੍ਕਝਾਣਮ੍ਹਿ ਪਰਿਣਦੋ ਸੋ ਵਿ ਅਂਤਰਂਗਪ੍ਪਾ .
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਸ਼੍ਰਯਨਿਸ਼੍ਚਯਧਰ੍ਮਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਦ੍ਵਿਤਯਮੇਵੋਪਾਦੇਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਇਹ ਹਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਸ਼ਾਯਃ . ਤਸ੍ਯ ਖਲੁ ਭਗਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਸ਼ਾਯ- ਸ੍ਯ ਸ਼ੋਡਸ਼ਕਸ਼ਾਯਾਣਾਮਭਾਵਾਤ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਚਾਰਿਤ੍ਰਮੋਹਨੀਯਕਰ੍ਮਰਾਜਨ੍ਯੇ ਵਿਲਯਂ ਗਤੇ ਅਤ ਏਵ ਸਹਜ- ਚਿਦ੍ਵਿਲਾਸਲਕ੍ਸ਼ਣਮਤ੍ਯਪੂਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਧਰ੍ਮਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਦ੍ਵਯੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਤਿ . ਆਭ੍ਯਾਂ ਜਿਸਨੇ ਨਿਜ ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰ ਅਙ੍ਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕਿਯਾ ਹੈ ਐਸਾ ਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ, ਮੋਹ ਕ੍ਸ਼ੀਣ ਹੋਨੇ ਪਰ, ਕਿਸੀ (ਅਦ੍ਭੁਤ ) ਪਰਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ ਅਨ੍ਤਰਮੇਂ ਦੇਖਤਾ ਹੈ .੨੫੯.
ਗਾਥਾ : ੧੫੧ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ] ਜੋ [ਧਰ੍ਮਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਯੋਃ ] ਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨ ਔਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਮੇਂ [ਪਰਿਣਤਃ ] ਪਰਿਣਤ ਹੈ [ਸਃ ਅਪਿ ] ਵਹ ਭੀ [ਅਨ੍ਤਰਂਗਾਤ੍ਮਾ ] ਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਹੈ; [ਧ੍ਯਾਨਵਿਹੀਨਃ ] ਧ੍ਯਾਨਵਿਹੀਨ [ਸ਼੍ਰਮਣਃ ] ਸ਼੍ਰਮਣ [ਬਹਿਰਾਤ੍ਮਾ ] ਬਹਿਰਾਤ੍ਮਾ ਹੈ [ਇਤਿ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ] ਐਸਾ ਜਾਨ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ (ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ ), ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ ਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨ ਔਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ ਯਹ ਦੋ ਧ੍ਯਾਨ ਹੀ ਉਪਾਦੇਯ ਹੈਂ ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਯਹਾਁ (ਇਸ ਲੋਕਮੇਂ ) ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਸ਼ਾਯ ਹੈਂ . ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਉਨ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਸ਼ਾਯਕੋ ਸੋਲਹ ਕਸ਼ਾਯੋਂਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੋਹਨੀਯ ਔਰ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੋਹਨੀਯ ਕਰ੍ਮਰੂਪੀ ਯੋਦ੍ਧਾਓਂਕੇ ਦਲ ਨਸ਼੍ਟ ਹੁਏ ਹੈਂ ਇਸਲਿਯੇ ਵੇ (ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਸ਼ਾਯ ) ❃
ਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ ਇਨ ਦੋ ਧ੍ਯਾਨੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਨਿਤ੍ਯ ਧ੍ਯਾਤੇ ਹੈਂ . ਇਨ ਦੋ ਧ੍ਯਾਨੋਂ ❃ ਸਹਜਚਿਦ੍ਵਿਲਾਸਲਕ੍ਸ਼ਣ = ਜਿਸਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ( – ਚਿਹ੍ਨ ਅਥਵਾ ਸ੍ਵਰੂਪ) ਸਹਜ ਚੈਤਨ੍ਯਕਾ ਵਿਲਾਸ ਹੈ ਐਸੇ
੩੦੪ ]