ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਯ ਸਾਧਿਤਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ, ਧਰ੍ਮਧਰ੍ਮਿਣੋਰੇਕਸ੍ਵਰੂਪਤ੍ਵਾਤ੍ ਪਾਵਕੋਸ਼੍ਣਵਦਿਤਿ .
‘ਆਤ੍ਮਾ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਗਤ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਆਤ੍ਮਾ ਕੇਵਲ ਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਭੀ ਹੈ )’ ਐਸਾ (ਅਬ) ਮਾਨਾ ਜਾਯੇ ਤੋ ਆਤ੍ਮਾਸੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕੀ (ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ) ਅਭਿਨ੍ਨਤਾ ਸਿਦ੍ਧ ਹੋਗੀ ਐਸਾ ਸਮਝਨਾ . ਇਸਲਿਯੇ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਆਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ . ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ (੧੬੨ਵੀਂ ਗਾਥਾਮੇਂ ) ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਕਥਂਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਪਨਾ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਆ ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਭੀ ਸਮਝਨਾ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਅਗ੍ਨਿ ਔਰ ਉਸ਼੍ਣਤਾਕੀ ਭਾਁਤਿ ਧਰ੍ਮੀ ਔਰ ਧਰ੍ਮਕਾ ਏਕ ਸ੍ਵਰੂਪ ਹੋਤਾ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੬੩ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜ੍ਞਾਨਦਰ੍ਸ਼ਨਧਰ੍ਮੋਂਸੇ ਯੁਕ੍ਤ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਆਤ੍ਮਾ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਧਰ੍ਮੀ ਹੈ . ਸਕਲ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਮੂਹਰੂਪੀ ਹਿਮਕੋ (ਨਸ਼੍ਟ ਕਰਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ) ਸੂਰ੍ਯ ਸਮਾਨ ਐਸਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵ ਉਸੀਮੇਂ (ਜ੍ਞਾਨਦਰ੍ਸ਼ਨਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਹੀ ) ਸਦਾ ਅਵਿਚਲ ਸ੍ਥਿਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ਮੁਕ੍ਤਿਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ — ਕਿ ਜੋ ਮੁਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁਈ ਸਹਜ ਦਸ਼ਾਰੂਪਸੇ ਸੁਸ੍ਥਿਤ ਹੈ . ੨੭੯ .
ਗਾਥਾ : ੧੬੪ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯੇਨ ] ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਸੇ [ਜ੍ਞਾਨਂ ] ਜ੍ਞਾਨ