Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ശ്രീ ദിഗംബര ജൈന സ്വാധ്യായമംദിര ട്രസ്ട, സോനഗഢ - ൩൬൪൨൫൦
൩൭൨ ]യോഗീന്ദുദേവവിരചിത: [ അധികാര-൨ : ദോഹാ-൯൨
निजपरमात्मपदार्थं दहन्ति देवकुलशब्दवाच्यं दिव्यपरमौदारिकशरीरं च दहन्तीति । कथमिति
चेत् । यदा ख्यातिपूजालाभार्थं शुद्धात्मभावनां त्यक्त्वा वर्तन्ते तदा ज्ञानावरणादिकर्मबन्धो
भवति तेन ज्ञानावरणकर्मणा केवलज्ञानं प्रच्छाद्यते केवलदर्शनावरणेन केवलदर्शनं प्रच्छाद्यते
वीर्यान्तरायेण केवलवीर्यं प्रच्छाद्यते मोहोदयेनानन्तसुखं च प्रच्छाद्यत इति । एवं
विधानन्तचतुष्टयस्यालाभे परमौदारिकशरीरं च न लभन्त इति । यदि पुनरनेकभवे परिच्छेद्यं
कृत्वा शुद्धात्मभावनां करोति तदा संसारस्थितिं छित्त्वाऽद्यकालेऽपि स्वर्गं गत्वागत्य शीघ्रं
शाश्वतसुखं प्राप्नोतीति तात्पर्यम् । तथा चोक्त म् — ‘‘सग्गो तवेण सव्वो वि पावए किं तु
झाण जोएण । जो पावइ सो पावइ परलोके सासयं सोक्खं ।।’’।।९२।।
ശബ്ദഥീ വാച്യ ഏവാ നിജപരമാത്മപദാര്ഥനേ ബാളേ ഛേ അനേ ദേവകുള ശബ്ദഥീ വാച്യ ഏവാ
ദിവ്യപരമോദാരിക ശരീരനേ ബാളേ ഛേ. കേവീ രീതേ? ജ്യാരേ തേ ഖ്യാതി, പൂജാ അനേ ലാഭ മാടേ ശുദ്ധാത്മാനീ
ഭാവനാനേ ഛോഡീനേ വര്തേ ഛേ ത്യാരേ ജ്ഞാനാവരണാദിനോ ബംധ ഥായ ഛേ, തേ ജ്ഞാനാവരണകര്മഥീ കേവളജ്ഞാന
ഢംകായ ഛേ, കേവളദര്ശനാവരണഥീ കേവളദര്ശന ഢംകായ ഛേ, വീര്യാന്തരായഥീ കേവളവീര്യ ഢംകായ ഛേ അനേ
മോഹനാ ഉദയഥീ അനംതസുഖ ഢംകായ ഛേ. ആ രീതേ അനംത ചതുഷ്ടയനീ പ്രാപ്തി ന ഥതാം പരമ ഔദാരിക
ശരീര പണ മളതും നഥീ (കാരണ കേ തേ ജ ഭവേ മോക്ഷ ജവാനാ ഹോയ തേനേ ജ പരമോദാരിക ശരീര
മളേ ഛേ)
൧
....വളീ ജോ, ശുദ്ധാത്മാനീ ഭാവനാ കരേ ഛേ തോ സംസാരസ്ഥിതിനേ ഛേദീനേ ആജനാ കാളമാം
പണ സ്വര്ഗമാം ജഈനേ ത്യാംഥീ ആവീനേ ശാശ്വത സുഖ പാമേ ഛേ. കഹ്യും പണ ഛേ കേ – ‘‘सग्गं तवेण सव्वो
वि पावए किं तु झाण जोएण । जो पावइ सो पावइ परलोके सासयं सोक्खं ।।’’ (അഷ്ടപാഹുഡ-മോക്ഷപ്രാഭൃത
൨൩) (അര്ഥ: — തപഥീ തോ സ്വര്ഗ ബധായ പാമേ ഛേ പണ ധ്യാനനാ യോഗഥീ ജേ സ്വര്ഗ പാമേ ഛേ തേ
ആത്മാ പരലോകമാം ശാശ്വത സുഖ പാമേ ഛേ.) ൯൨.
है, मोहके उदयसे अनंतसुख, वीर्यांतरायके उदयसे अनंतबल, और केवलदर्शनावरणसे
केवलदर्शन आच्छादित होता है । इसप्रकार अनंतचतुष्टयका आवरण हो रहा है । उस
अनंतचतुष्टयके अलाभमें परमौदारिक शरीरको नहीं पाता, क्योंकि जो उसी भवमें मोक्ष जाता
है, उसीके परमौदारिक शरीर होता है । इसलिये जो कोई समभावमें शुद्धात्माकी भावना करे,
तो अभी स्वर्गमें जाकर पीछे विदेहोंमें मनुष्य होकर मोक्ष पाता है । ऐसा ही कथन दूसरी जगह
शास्त्रोंमें लिखा है, कि तपसे स्वर्ग तो सभी पाते हैं, परन्तु जो कोई ध्यानके योगसे स्वर्ग पाता
है, वह परभवमें सासते (अविनाशी) सुखको (मोक्षको) पाता है । अर्थात् स्वर्गसे आकर
मनुष्य होके मोक्ष पाता है, उसीका स्वर्ग पाना सफ ल है, और जो कोरे (अकेले) तपसे स्वर्ग
पाके फि र संसारमें भ्रमता है, उसका स्वर्ग पाना वृथा है ।।९२।।
൧.ജേ സംസ്കൃത ടീകാനോ അര്ഥ സമജാണോ നഥീ തേ അര്ഥ മൂകീ ദീധോ ഛേ.