Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ശ്രീ ദിഗംബര ജൈന സ്വാധ്യായമംദിര ട്രസ്ട, സോനഗഢ - ൩൬൪൨൫൦
൩൯൬ ]യോഗീന്ദുദേവവിരചിത: [ അധികാര-൨ : ദോഹാ-൧൦൭
वीतरागसर्वज्ञप्रणीतमार्गेण मन्यन्ते तदा तेषां दूषणं नास्ति, यदि पुनरेकः पुरुषविशेषो व्यापी
जगत्कर्ता ब्रह्मादिना-मास्तीति मन्यन्ते तदा तेषां दूषणम् । कस्माद् दूषणमिति चेत् । प्रत्यक्षादि-
प्रमाणबाधितत्वात् साधकप्रमाणप्रमेयचिन्ता तर्के विचारिता तिष्ठत्यत्र तु नोच्यते अध्यात्म-
शास्त्रत्वादित्यभिप्रायः ।।१०७।। इति षोडशवर्णिकासुवर्णद्रष्टान्तेन केवलज्ञानादिलक्षणेन सर्वे
‘പരമവിഷ്ണുമയ’ കഹേ ഛേ, വളീ കേടലാക ‘പരമശിവമയ’ കഹേ ഛേ.
അഹീം, ശിഷ്യ പ്രശ്ന കരേ ഛേ കേ — ജോ തമേ പണ ആ പ്രമാണേ ജഗതനേ ‘പരമബ്രഹ്മമയ’,
‘പരമവിഷ്ണുമയ’, ‘പരമശിവമയ’ മാനോ ഛോ തോ പഛീ തമേ അന്യമതവാളാഓനേ ശാ മാടേ ദൂഷണ
ആപോ ഛോ?
തേനോ പരിഹാര കഹേ ഛേ – ജോ പൂര്വോക്ത നയവിഭാഗഥീ കേവളജ്ഞാനാദി ഗുണോനീ അപേക്ഷാഏ
വീതരാഗസര്വജ്ഞപ്രണീത മാര്ഗാനുസാര മാനേ തോ തേമനേ ദൂഷണ നഥീ, പണ ജോ കോഈ ഏക
പുരുഷവിശേഷനേ ജഗത്വ്യാപീ, ജഗത്കര്താ തരീകേ ബ്രഹ്മാദിനാ നാമ വഡേ മാനേ ഛേ തോ തേമനേ ദൂഷണ
ഛേ, കാരണ കേ തേ പ്രത്യക്ഷ ആദി പ്രമാണോഥീ ബാധിത ഛേ. (ജോ കോഈ ഏക ശുദ്ധ, ബുദ്ധ നിത്യ
മുക്ത ഛേ തേ ശുദ്ധ-ബുദ്ധനേ കര്താപണും, ഹര്താപണും സംഭവീ ശകതും നഥീ, കാരണ കേ ഭഗവാന മോഹഥീ
രഹിത ഛേ മാടേ തേനേ കര്താ-ഹര്താപണാനീ ഇച്ഛാ സംഭവീ ശകേ നഹി. തേ തോ നിര്ദോഷ ഛേ മാടേ കര്താ
-ഹര്താ ഭഗവാനനേ മാനവാമാം പ്രത്യക്ഷ വിരോധ ആവേ ഛേ) തേനാ സാധക പ്രമാണ പ്രമേയനീ വിചാരണാ
ന്യായശാസ്ത്രോമാം കരവാമാം ആവീ ഛേ. അഹീം അധ്യാത്മശാസ്ത്ര ഹോവാഥീ തേനും വിവേചന കഹേവാമാം ആവതും
നഥീ, ഏവോ അഭിപ്രായ ഛേ. ൧൦൭.
ही परमविष्णु कहना, परमशिव कहना चाहिये । यही अभिप्राय लेकर कोई एक ब्रह्ममयी जगत्
कहते हैं, कोई एक विष्णुमयी कहते हैं, कोई एक शिवमयी कहते हैं । यहाँ पर शिष्यने प्रश्न
किया, कि तुम भी जीवोंको परब्रह्म मानते हो, तथा परमविष्णु, परमशिव मानते हो, तो
अन्यमतवालोंको क्यों दूषण देते हो ? उसका समाधान — हम तो पूर्वोक्त नयविभागकर
केवलज्ञानादि गुणकी अपेक्षा वीतराग सर्वज्ञप्रणीत मार्गसे जीवोंको ऐसा मानते हैं, तो दूषण नहीं
है । इस तरह वे नहीं मानते हैं । वे एक कोई पुरुष जगत्का कर्त्ता-हर्त्ता मानते हैं । इसलिये
उनको दूषण दिया जाता है, क्योंकि जो कोई एक शुद्ध-बुद्ध नित्य मुक्त है, उस शुद्ध-बुद्धको
कर्त्ता-हर्त्तापना हो ही नहीं सकता, और अच्छा है वह मोहकी प्रकृति है । भगवान् मोहसे रहित
हैं, इसलिये कर्त्ता-हर्त्ता नहीं हो सकते । कर्त्ता-हर्त्ता मानना प्रत्यक्ष विरोध है । हम तो जीव –
राशिको परमब्रह्म मानते हैं, उसी जीवराशिसे लोक भरा हुआ है । अन्यमती ऐसा मानते हैं, कि
एक ही ब्रह्म अनंतरूप हो रहा है । जो वही एक सबरूप हो रहा होवे, तो नरक निगोद स्थानको
कौन भोगे ? इसलिये जीव अनंत हैं । इन जीवोंको ही परमब्रह्म, परमशिव कहते हैं, ऐसा तू
निश्चयसे जान ।।१०७।।