Parmatma Prakash (Gujarati Hindi) (Malayalam transliteration).

< Previous Page   Next Page >


Page 470 of 565
PDF/HTML Page 484 of 579

background image
Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ശ്രീ ദിഗംബര ജൈന സ്വാധ്യായമംദിര ട്രസ്ട, സോനഗഢ - ൩൬൪൨൫൦
൪൭൦ ]യോഗീന്ദുദേവവിരചിത: [ അധികാര-൨ : ദോഹാ-൧൫൪
നദീഓഥീ സമുദ്ര തൃപ്ത ഥതോ നഥീേ, അതൃപ്തികര ഛേ ഏമ ജാണീനേ ഭോഗോനാ സുഖനേ ഛോഡീനേ അനേ
‘‘एदम्हि रदो णिच्चं संतुट्ठो होदि णिच्चमेदम्हि एदेण होहि तित्तो होहदि तुह उत्तमं सुक्खं ।।’’ (ശ്രീ
സമയസാര ഗാഥാ ൨൦൬). (അര്ഥ:ഹേ ഭവ്യ പ്രാണീ! തും ആത്മാമാം (ജ്ഞാനമാം) നിത്യ രത അര്ഥാത്
പ്രീതിവാളോ ഥാ, ആമാം നിത്യ സംതുഷ്ട ഥാ അനേ ആനാഥീ തൃപ്ത ഥാ; (ആമ കരവാഥീ) തനേ ഉത്തമ സുഖ
ഥശേ.) ഏ പ്രമാണേ ഗാഥാഥീ കഹേല ലക്ഷണവാളാ അധ്യാത്മസുഖമാം സ്ഥിത ഥഈനേ ഭാവനാ (ആത്മഭാവനാ)
കരവീ, ഏവും താത്പര്യ ഛേ. വളീ കഹ്യും പണ ഛേ കേ
‘‘तिण क ट्ठेण व अग्गी लवणसमुद्दो णदीसहस्सेहिं
ण इमो जीवो सक्को तिप्पेदुं कामभोगेहिं ।।’’ (അര്ഥ:ജേവീ രീതേ തൃണ, കാഷ്ഠ ആദി ഇന്ധനഥീ അഗ്നി
ശാംത ഥതോ നഥീ, ഹജാരോ നദീഓനാ പാണീഥീ ലവണസമുദ്ര ഛലകാതോ നഥീ തേവീ രീതേ ആ ജീവ
കാമഭോഗോഥീ തൃപ്ത ഥഈ ശകതോ നഥീ).
അധ്യാത്മശബ്ദനീ വ്യുത്പത്തി കരവാമാം ആവേ ഛേ‘‘മിഥ്യാത്വ, വിഷയ, കഷായാദി ബാഹ്യ
പദാര്ഥോനാ നിരാലംബപണേ (ആലംബന വിനാ) ആത്മാമാം അനുഷ്ഠാന (കരവും, ടകവും, പ്രവര്തവും) തേ അധ്യാത്മ
ഛേ. ൧൫൪.
ഹവേ, ജ്ഞാന ആത്മാനോ സ്വഭാവ ഛേ, ഏമ ദര്ശാവേ ഛേ :
भोगसुखं त्यक्त्वा ‘‘एदम्हि रदो णिच्चं संतुट्ठो होदि णिच्चमेदम्हि एदेण होहि तित्तो
होहदि तुह उत्तमं सुक्खं ।।’’ इति गाथाकथितलक्षणे अध्यात्मसुखे स्थित्वा च भावना
कर्तव्येति तात्पर्यम्् तथा चोक्त म््‘‘तिणकट्ठेण व अग्गी लवणसमुद्दो णदीसहस्सेहिं
ण इमो जीवो सक्को तिप्पेदुं कामभोगेहिं ।।’’ अध्यात्मशब्दस्य व्युत्पत्तिः क्रियते
मिथ्यात्वविषयकषायादिबहिर्द्रव्ये निरालम्बनत्वेनात्मन्यनुष्ठानमध्यात्मम् ।।१५४।।
अथात्मनो ज्ञानस्वभावं दर्शयति
तृप्त नहीं होता है ऐसा ही समयसारमें कहा है, कि हंस (जीव) तू इस आत्मस्वरूपमें ही
सदा लीन हो, और सदा इसीमें संतुष्ट हो इसीसे तू तृप्त होगा और इसीसे ही तुझे उत्तम सुखकी
प्राप्ति होगी इस कथनसे अध्यात्मसुखमें ठहरकर निजस्वरूपकी भावना करनी चाहिये, और
कामभोगोंसे कभी तृप्ति नहीं हो सकती ऐसा कहा भी है, कि जैसे तृण, काठ आदि ईंधनसे
अग्नि तृप्त नही होती और हजारों नदियोंसे लवणसमुद्र तृप्त नहीं होता, उसी तरह यह जीव काम
भोगोंसे तृप्त नहीं होता
इसलिये विषयसुखोंको छोड़कर अध्यात्मसुखका सेवन करना
चाहिये अध्यात्मशब्दका शब्दार्थ करते हैंमिथ्यात्व विषय कषाय आदि बाह्य पदार्थोंका
अवलम्बन (सहारा) छोड़ना और आत्मामें तल्लीन होना वह अध्यात्म है ।।१५४।।
आगे आत्माका ज्ञानस्वभाव दिखलाते हैं