Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
पुण्यपापरहितशुद्धात्मनः सकाशाद्विलक्षणे सुवर्णलोहनिगलवद्बन्धं प्रति समाने एव भवतः । एवं
नयविभागेन योऽसौ पुण्यपापद्वयं समानं न मन्यते स निर्मोहशुद्धात्मनो विपरीतेन मोहेन मोहितः
सन् संसारे परिभ्रमति इति । अत्राह प्रभाकरभट्टः । तर्हि ये केचन पुण्यपापद्वयं समानं कृत्वा
तिष्ठन्ति तेषां किमिति दूषणं दीयते भवद्भिरिति । भगवानाह । यदि शुद्धात्मानुभूतिलक्षणं
त्रिगुप्तिगुप्तवीतरागनिर्विकल्पपरमसमाधिं लब्ध्वा तिष्ठन्ति तदा संमतमेव । यदि पुनस्तथाविधाम-
वस्थामलभमाना अपि सन्तो गृहस्थावस्थायां दानपूजादिकं त्यजन्ति तपोधनावस्थायां
षडावश्यकादिकं च त्यक्त्वोभयभ्रष्टाः सन्तः तिष्ठन्ति तदा दूषणमेवेति तात्पर्यम् ।।५५।।
अथ येन पापफ लेन जीवो दुःखं प्राप्य दुःखविनाशार्थं धर्माभिमुखो भवति तत्पापमपि
समीचीनमिति दर्शयति —
ਏਵੁਂ ਕਥਨ ਸਾਂਭਲ਼ੀਨੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰਭਟ੍ਟ ਪੂਛੇ ਛੇ ਕੇ ਜੋ ਏਮ ਛੇ ਤੋ ਜੇ ਕੋਈ (ਪਰਮਤਵਾਦੀ)
ਪੁਣ੍ਯ-ਪਾਪ ਬਨ੍ਨੇਨੇ ਸਰਖਾ ਮਾਨੀਨੇ ਵਰ੍ਤੇ ਛੇ ਤੇਮਨੇ ਆਪ ਸ਼ਾ ਮਾਟੇ ਦੂਸ਼ਣ ਆਪੋ ਛੋ? ਭਗਵਾਨ
ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਦੇਵ ਕਹੇ ਛੇ ਕੇ ਜੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੀ ਅਨੁਭੂਤਿਸ੍ਵਰੂਪ ਤ੍ਰਣ ਗੁਪ੍ਤਿਥੀ ਗੁਪ੍ਤ ਏਵੀ ਵੀਤਰਾਗ
ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਪਰਮ ਸਮਾਧਿਨੇ ਪਾਮੀਨੇ ਸ੍ਥਿਤ ਥਾਯ ਛੇ ਤ੍ਯਾਰੇ ਤੋ ਸਂਮਤ ਜ ਛੇ (ਤ੍ਯਾਰੇ ਤੋ ਪੁਣ੍ਯ
-ਪਾਪਨੇ ਸਮਾਨ ਮਾਨਵਾ ਤੇ ਤੋ ਯਥਾਰ੍ਥ ਜ ਛੇ) ਪਣ ਜੋ ਤੇਵੀ ਅਵਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰ੍ਯਾ ਸਿਵਾਯ
ਜੇ ਗ੍ਰੁਹਸ੍ਥਅਵਸ੍ਥਾਮਾਂ ਦਾਨ-ਪੂਜਾਦਿਕ ਛੋਡੇ ਛੇ ਅਨੇ ਮੁਨਿਨੀ ਅਵਸ੍ਥਾਮਾਂ ਛ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਆਦਿਨੇ
ਛੋਡੀਨੇ ਉਭਯਭ੍ਰਸ਼੍ਟ (ਬਨ੍ਨੇ ਬਾਜੁਥੀ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟ) ਥਤੋ ਵਰ੍ਤੇ ਛੇ ਤ੍ਯਾਰੇ ਤੋ ਦੂਸ਼ਣ ਜ ਛੇ, (ਤ੍ਯਾਰੇ ਤੋ
ਪੁਣ੍ਯ-ਪਾਪ ਬਨ੍ਨੇਨੇ ਸਮਾਨ ਮਾਨਵਾਂ ਤੇ ਤੋ ਦੂਸ਼ਣ ਜ ਛੇ) ਏਵੁਂ ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯ ਛੇ. ੫੫.
ਹਵੇ, ਜੇ ਪਾਪਨਾ ਫਲ਼ਥੀ ਜੀਵ ਦੁਃਖ ਪਾਮੀਨੇ ਦੁਃਖਨੇ ਦੂਰ ਕਰਵਾ ਮਾਟੇ ਧਰ੍ਮਨੀ ਸਨ੍ਮੁਖ ਥਾਯ
ਛੇ ਤੇ ਪਾਪ ਪਣ ਸਮੀਚੀਨ (ਸਾਰੁਂ) ਛੇ, ਏਮ ਦਰ੍ਸ਼ਾਵੇ ਛੇ : —
ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੫੫ ]ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼: [ ੩੧੧
प्रभाकरभट्ट बोले, यदि ऐसा ही है, तो कितने ही परमतवादी पुण्य-पापको समान मानकर
स्वच्छंद हुए रहते हैं, उनको तुम दोष क्यों देते हो ? तब योगीन्द्रदेवने कहा — जब
शुद्धात्मानुभूतिस्वरूप तीन गुप्तिसे गुप्त वीतरागनिर्विकल्पसमाधिको पाकर ध्यानमें मग्न हुए पुण्य
-पापको समान जानते हैं, तब तो जानना योग्य है । परन्तु जो मूढ़ परमसमाधिको न पाकर
भी गृहस्थ - अवस्थामें दान, पूजा आदि शुभ क्रियाओंको छोड़ देते हैं, और मुनि पदमें छह
आवश्यककर्मोंको छोड़ते हैं, वे दोनों बातोंसे भ्रष्ट हैं । न तो यती हैं, न श्रावक हैं । वे निंदा
योग्य ही हैं । तब उनको दोष ही है, ऐसा जानना ।।५५।।
आगे जिस पापके फ लसे यह जीव नरकादिमें दुःख पाकर उस दुःखके दूर करनेके
लिये धर्मके सम्मुख होता है, वह पापका फ ल भी श्रेष्ठ (प्रशंसा योग्य) है, ऐसा दिखलाते
हैं —