Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
੩੭੨ ]ਯੋਗੀਨ੍ਦੁਦੇਵਵਿਰਚਿਤ: [ ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੯੨
निजपरमात्मपदार्थं दहन्ति देवकुलशब्दवाच्यं दिव्यपरमौदारिकशरीरं च दहन्तीति । कथमिति
चेत् । यदा ख्यातिपूजालाभार्थं शुद्धात्मभावनां त्यक्त्वा वर्तन्ते तदा ज्ञानावरणादिकर्मबन्धो
भवति तेन ज्ञानावरणकर्मणा केवलज्ञानं प्रच्छाद्यते केवलदर्शनावरणेन केवलदर्शनं प्रच्छाद्यते
वीर्यान्तरायेण केवलवीर्यं प्रच्छाद्यते मोहोदयेनानन्तसुखं च प्रच्छाद्यत इति । एवं
विधानन्तचतुष्टयस्यालाभे परमौदारिकशरीरं च न लभन्त इति । यदि पुनरनेकभवे परिच्छेद्यं
कृत्वा शुद्धात्मभावनां करोति तदा संसारस्थितिं छित्त्वाऽद्यकालेऽपि स्वर्गं गत्वागत्य शीघ्रं
शाश्वतसुखं प्राप्नोतीति तात्पर्यम् । तथा चोक्त म् — ‘‘सग्गो तवेण सव्वो वि पावए किं तु
झाण जोएण । जो पावइ सो पावइ परलोके सासयं सोक्खं ।।’’।।९२।।
ਸ਼ਬ੍ਦਥੀ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵਾ ਨਿਜਪਰਮਾਤ੍ਮਪਦਾਰ੍ਥਨੇ ਬਾਲ਼ੇ ਛੇ ਅਨੇ ਦੇਵਕੁਲ਼ ਸ਼ਬ੍ਦਥੀ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵਾ
ਦਿਵ੍ਯਪਰਮੋਦਾਰਿਕ ਸ਼ਰੀਰਨੇ ਬਾਲ਼ੇ ਛੇ. ਕੇਵੀ ਰੀਤੇ? ਜ੍ਯਾਰੇ ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਿ, ਪੂਜਾ ਅਨੇ ਲਾਭ ਮਾਟੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੀ
ਭਾਵਨਾਨੇ ਛੋਡੀਨੇ ਵਰ੍ਤੇ ਛੇ ਤ੍ਯਾਰੇ ਜ੍ਞਾਨਾਵਰਣਾਦਿਨੋ ਬਂਧ ਥਾਯ ਛੇ, ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਾਵਰਣਕਰ੍ਮਥੀ ਕੇਵਲ਼ਜ੍ਞਾਨ
ਢਂਕਾਯ ਛੇ, ਕੇਵਲ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਵਰਣਥੀ ਕੇਵਲ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਢਂਕਾਯ ਛੇ, ਵੀਰ੍ਯਾਨ੍ਤਰਾਯਥੀ ਕੇਵਲ਼ਵੀਰ੍ਯ ਢਂਕਾਯ ਛੇ ਅਨੇ
ਮੋਹਨਾ ਉਦਯਥੀ ਅਨਂਤਸੁਖ ਢਂਕਾਯ ਛੇ. ਆ ਰੀਤੇ ਅਨਂਤ ਚਤੁਸ਼੍ਟਯਨੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਨ ਥਤਾਂ ਪਰਮ ਔਦਾਰਿਕ
ਸ਼ਰੀਰ ਪਣ ਮਲ਼ਤੁਂ ਨਥੀ (ਕਾਰਣ ਕੇ ਤੇ ਜ ਭਵੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਜਵਾਨਾ ਹੋਯ ਤੇਨੇ ਜ ਪਰਮੋਦਾਰਿਕ ਸ਼ਰੀਰ
ਮਲ਼ੇ ਛੇ)
੧
....ਵਲ਼ੀ ਜੋ, ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰੇ ਛੇ ਤੋ ਸਂਸਾਰਸ੍ਥਿਤਿਨੇ ਛੇਦੀਨੇ ਆਜਨਾ ਕਾਲ਼ਮਾਂ
ਪਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਂ ਜਈਨੇ ਤ੍ਯਾਂਥੀ ਆਵੀਨੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਸੁਖ ਪਾਮੇ ਛੇ. ਕਹ੍ਯੁਂ ਪਣ ਛੇ ਕੇ – ‘‘सग्गं तवेण सव्वो
वि पावए किं तु झाण जोएण । जो पावइ सो पावइ परलोके सासयं सोक्खं ।।’’ (ਅਸ਼੍ਟਪਾਹੁਡ-ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਭ੍ਰੁਤ
੨੩) (ਅਰ੍ਥ: — ਤਪਥੀ ਤੋ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਬਧਾਯ ਪਾਮੇ ਛੇ ਪਣ ਧ੍ਯਾਨਨਾ ਯੋਗਥੀ ਜੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਪਾਮੇ ਛੇ ਤੇ
ਆਤ੍ਮਾ ਪਰਲੋਕਮਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਸੁਖ ਪਾਮੇ ਛੇ.) ੯੨.
है, मोहके उदयसे अनंतसुख, वीर्यांतरायके उदयसे अनंतबल, और केवलदर्शनावरणसे
केवलदर्शन आच्छादित होता है । इसप्रकार अनंतचतुष्टयका आवरण हो रहा है । उस
अनंतचतुष्टयके अलाभमें परमौदारिक शरीरको नहीं पाता, क्योंकि जो उसी भवमें मोक्ष जाता
है, उसीके परमौदारिक शरीर होता है । इसलिये जो कोई समभावमें शुद्धात्माकी भावना करे,
तो अभी स्वर्गमें जाकर पीछे विदेहोंमें मनुष्य होकर मोक्ष पाता है । ऐसा ही कथन दूसरी जगह
शास्त्रोंमें लिखा है, कि तपसे स्वर्ग तो सभी पाते हैं, परन्तु जो कोई ध्यानके योगसे स्वर्ग पाता
है, वह परभवमें सासते (अविनाशी) सुखको (मोक्षको) पाता है । अर्थात् स्वर्गसे आकर
मनुष्य होके मोक्ष पाता है, उसीका स्वर्ग पाना सफ ल है, और जो कोरे (अकेले) तपसे स्वर्ग
पाके फि र संसारमें भ्रमता है, उसका स्वर्ग पाना वृथा है ।।९२।।
੧.ਜੇ ਸਂਸ੍ਕ੍ਰੁਤ ਟੀਕਾਨੋ ਅਰ੍ਥ ਸਮਜਾਣੋ ਨਥੀ ਤੇ ਅਰ੍ਥ ਮੂਕੀ ਦੀਧੋ ਛੇ.