Parmatma Prakash (Gujarati Hindi) (Punjabi transliteration).

< Previous Page   Next Page >


Page 516 of 565
PDF/HTML Page 530 of 579

background image
Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
੫੧੬ ]ਯੋਗੀਨ੍ਦੁਦੇਵਵਿਰਚਿਤ: [ ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੧੮੮
मोक्खु इत्यादि मोक्खु म चिंतहि मोक्षचिन्तां मा कार्षीस्त्वं जोइया हे योगिन्
यतः कारणात् मोक्खु ण चिंतिउ होउ रागादिचिन्ताजालरहितः केवलज्ञानाद्यनन्त-
गुणव्यक्ति सहितो मोक्षः चिन्तितो न भवति
तर्हि कथं भवति जेण णिबद्धउ जीवडउ येन
मिथ्यात्वरागादिचिन्ताजालोपार्जितेन कर्मणा बद्धो जीवः सोइ तदेव कर्म शुभाशुभविकल्प-
समूहरहिते शुद्धात्मतत्त्वस्वरूपे स्थितानां परमयोगिनां
मोक्खु करेसइ अनन्तज्ञानादि-
गुणोपलम्भरूपं मोक्षं करिष्यतीति
अत्र यद्यपि सविकल्पावस्थायां विषयकषायाद्यपध्यान-
वञ्चनार्थं मोक्षमार्गे भावनाद्रढीकरणार्थं च ‘‘दुक्खक्खओ कम्मक्खओ बोहिलाहो सुगईगमणं
समाहिमरणं जिणगुणसंपत्ती होइ मज्झं’’ इत्यादि भावना कर्तव्या तथापि वीतरागनिर्विकल्प-
परमसमाधिकाले न कर्तव्येति भावार्थः
।।१८८।।
ਭਾਵਾਰ੍ਥ :ਹੇ ਯੋਗੀ! ਤੁਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਨੀ ਪਣ ਚਿਂਤਾ ਨ ਕਰ, ਕਾਰਣ ਕੇ ਰਾਗਾਦਿ-
ਚਿਂਤਾਜਾਲ਼ਰਹਿਤ ਅਨੇ ਕੇਵਲ਼ਜ੍ਞਾਨਾਦਿ ਅਨਂਤ ਗੁਣੋਨੀ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਸਹਿਤ ਮੋਕ੍ਸ਼, ਚਿਂਤਾ ਕਰਵਾਥੀ ਥਤੋ ਨਥੀ.
ਤੋ ਕੇਵੀ ਰੀਤੇ ਥਾਯ ਛੇ? ਤੇ ਆ ਰੀਤੇ ਥਾਯ ਛੇ. ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵ, ਰਾਗਾਦਿਚਿਂਤਾਜਾਲ਼ਥੀ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤ ਜੇ ਕਰ੍ਮਥੀ
ਜੀਵ ਬਂਧਾਯੋ ਛੇ, ਤੇ ਜ ਕਰ੍ਮ [ਤੇ ਜ ਕਰ੍ਮਨੋ ਛੂਟਕਾਰੋ] ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਵਿਕਲ੍ਪਸਮੂਹਥੀ ਰਹਿਤ ਅਨੇ
ਸ਼ੁਦ੍ਧਆਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤ ਪਰਮਯੋਗੀਓਨੇ ਅਨਂਤ ਜ੍ਞਾਨਾਦਿ ਗੁਣੋਨੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰੂਪ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਕਰਸ਼ੇ.
ਅਹੀਂ, ਜੋਕੇ ਸਵਿਕਲ੍ਪ ਅਵਸ੍ਥਾਮਾਂ ਵਿਸ਼ਯਕਸ਼ਾਯਾਦਿ ਅਪਧ੍ਯਾਨਨਾ ਵਂਚਨਾਰ੍ਥੇ ਅਨੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਮਾਂ
ਭਾਵਨਾਨੇ ਦ੍ਰਢ ਕਰਵਾ ਮਾਟੇ
‘‘दुक्खक्खओ कम्मक्खओ बोहिलाहो
सुगईगमणं समाहिमरणं जिणगुणसंपत्ती होउ मज्झं
।।’’
(ਸ਼੍ਰੀ ਕੁਂਦਕੁਂਦਾਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੁਤ ਸਿਦ੍ਧ ਭਕ੍ਤਿ) (ਅਰ੍ਥ:ਚਾਰ ਗਤਿਨਾ ਦੁਃਖ ਨਾਸ਼ ਪਾਮੋ, ਕਰ੍ਮਨੋ
ਕ੍ਸ਼ਯ ਥਾਓ, ਬੋਧਿਲਾਭ ਥਾਓ, ਸੁਗਤਿਮਾਂ (ਪਂਚਮਗਤਿਮਾਂ, ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਂ) ਗਮਨ ਥਾਓ; ਸਮਾਧਿਮਰਣ
ਥਾਓ ਅਨੇ ਜਿਨਗੁਣਨੀ ਸਂਪਤ੍ਤਿ ਮਨੇ ਮਲ਼ੋ.) ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਭਾਵਨਾ ਕਰਵੀ ਯੋਗ੍ਯ ਛੇ ਤੋਪਣ,
ਵੀਤਰਾਗਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਪਰਮਸਮਾਧਿਕਾਲ਼ੇ ਤੇ ਕਰਵੀ ਯੋਗ੍ਯ ਨਥੀ, ਏਵੋ ਭਾਵਾਰ੍ਥ ਛੇ. ੧੮੮.
भावार्थ :वह चिन्ताका त्याग ही तुझको निस्संदेह मोक्ष करेगा अनंत ज्ञानादि
गुणोंकी प्रगटता वह मोक्ष है यद्यपि विकल्प सहित जो प्रथम अवस्था उसमें विषय कषायादि
खोटे ध्यानके निवारण करनेके लिये और मोक्षमार्गमें परिणाम दृढ़ करनेके लिये ज्ञानीजन ऐसी
भावना करते हैं, कि चतुर्गतिके दुःखोंका क्षय हो, अष्ट कर्मोंका क्षय हो, ज्ञानका लाभ हो,
पंचमगतिमें गमन हो, समाधि मरण हो, और जिनराजके गुणोंकी सम्पत्ति मुझको हो
यह भावना
चौथे, पाँचवें, छट्ठे गुणस्थानमें करने योग्य है, तो भी ऊ परके गुणस्थानोंमें वीतराग
निर्विकल्पसमाधिके समय नहीं होती
।।१८८।।